ไม่นานทุกคนก็ตะโกนร้องออกมาด้วยความดีใจ เมื่อช่วยชีวิตม้าทั้งสองเอาไว้ได้ อิษยามองลูกม้าสีน้ำตาลลายขาวกำลังพยายามลุกขึ้นมาด้วยขาที่สั่นเทาจนมันลุกขึ้นยืนได้ด้วยตัวของมันเองพร้อมกับเปล่งเสียงร้องครั้งแรก ช่างเป็นภาพที่น่าประทับใจหาได้ยากจนหญิงสาวมิอาจกลั้นน้ำตาอยู่
“เด็กขี้แย” จักรพรรดิที่แอบมองภรรยาสาวเห็นถึงความมีจิตใจอ่อนโยนของเธอก็อดที่จะเอ็นดูไม่ได้
“เอิงเปล่าสักหน่อย” พูดพร้อมกับเอาหลังมือเช็ดอย่างลวกๆ
“แม่สีนวลกับเจ้าตัวเล็กไม่เป็นไรแล้ว เราก็กลับบ้านไปพักผ่อนเถอะนะ เดี๋ยวพี่ไปส่ง” พูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
จักรพรรดิขับรถมาส่งอิษยาและราชาที่บ้านหลังใหญ่ โดยที่ให้คนงานเอามอเตอร์ไซต์ของอิษยาขึ้นท้ายรถกระบะ ซึ่งตอนนี้อิษยาย้ายมาอยู่ที่นี่ชั่วคราว เพราะบุษบาไม่ยอมให้เธออยู่บ้านสวนตามลำพังอีกแล้วเพราะกลัวว่าเกิดอะไรขึ้นมาจะช่วยเหลือไม่ทันการ
บุษบาเดินออกมาดูว่าใครมาบ้าน เห็นรถโฟร์วิวของ
