Episode 47

2541 Words

#BTSEp47 "Hija . . ." Dad's tears started to cascade down his cheeks. Upon seeing him, may mga nagbago sa itsura niya. Para siyang tumanda. Para siyang nagdala ng malaking problema sa puso sa matagal na panahon. Ibinaling ko ang mga mata sa ibang direksyon. I am not ready to meet his gaze. More so, to talk with him. Kasi ilang taon ko na silang iniwasan. Ilang taon akong nagtago. Kasi nahihiya ako sa lahat ng nangyari sa akin. I was their unico hija, kaso anong ginawa ko? Nagpabuntis ako nang maaga. Isa akong kahihiyan sa angkan namin. "Glad I saw you again, anak." Dad sat beside me and then he hugged me. I was not expecting for it. I flinch for a moment but not for a few seconds. His warm embrace is my familiar comfort. It was my safe haven back then. He was my comfort zone against

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD