เซอร์วิสรัก Service Love

สมรภูมิที่ใหม่

บ่ายวันอังคาร บรรยากาศภายในแผนกขายของ บริษัท พีเอ็ม เซอร์วิส แอนด์ เอนจิเนียริ่ง จำกัด ตึงเครียดจนสัมผัสได้ ‘ตาร์’ ที่เพิ่งเดินกลับมาจากกินข้าวกลางวันข้างตึกออฟฟิศพร้อมถุงชานมไข่มุกในมือ กำลังอารมณ์ดีอยู่แท้ ๆ แต่พอเปิดประตูเดินเข้ามา หูของเธอกลับแว่วเสียงถอนหายใจยาวและเสียงพลิกกระดาษอย่างเคร่งเครียดดังมาจากโต๊ะทำงานของ ‘พี่เจน’ ซีเนียร์เซลล์รุ่นพี่ และ ‘นที’ เซลล์หนุ่มรุ่นใหม่ไฟแรงที่เพิ่งเข้าทำงานพร้อมกันกับตาร์

นทีกำลังนั่งก้มหน้า ใบหน้าขาวตี๋ฉายแววเคร่งเครียดและขาดความมั่นใจอย่างเห็นได้ชัด ในมือของเขาถือรายงานบริการหน้างาน (Service Report) ที่มีตัวอักษรสีแดงเขียนกำกับตัวโต ๆ จากฝั่งลูกค้าว่า ‘ขอเปลี่ยนตัวเจ้าหน้าที่ดูแลด่วน’

“เกิดอะไรขึ้นเหรอคะพี่เจน นที ทำไมทำหน้าเหมือนโลกจะแตกขนาดนั้นล่ะ?” ตาร์วางถุงชานมลงบนโต๊ะ ขมวดคิ้วเดินเข้าไปร่วมวงสนทนาด้วยความสงสัย

พี่เจนถอนหายใจอีกรอบพลางนวดขมับ “ก็เคสโรงพยาบาลเอกชน ที่นทีเขาดูแลอยู่น่ะสิ ยอดสัญญาบำรุงรักษาระบบปรับอากาศส่วนกลาง (Chiller) ประจำปีของตึกผู้ป่วยนอกกำลังจะหมดอายุเดือนหน้า แต่วันนี้หัวหน้าช่างซ่อมบำรุงฝั่งนู้นเขาโทรมาวีนพี่สายแทบไหม้ บอกว่าถ้าไม่เปลี่ยนตัวเซลล์ที่ดูแล เขาจะไม่ต่อสัญญากับพีเอ็มเซอร์วิส และจะดึงเจ้าอื่นเข้ามาเสียบแทนทันที”

ตาร์เบิกตากว้าง หันไปมองเพื่อนร่วมรุ่น “เอ้า! นที นายไปทำอะไรให้เขาโกรธขนาดนั้นล่ะ? ปกตินายออกจะสุภาพ เรียบร้อย ทำงานเป๊ะจะตาย”

นทีเงยหน้าขึ้นมาทำตาละห้อย น้ำเสียงท้อแท้สุดขีด “ตาร์... เราไม่ได้ทำอะไรผิดพลาดเรื่องเอกสารเลยนะ เวลานัดเราก็ไปก่อนครึ่งชั่วโมงตลอด ศัพท์เทคนิคช่างเราก็ท่องจำไปเป๊ะมาก แต่ปัญหาคือ... ‘หัวหน้าอดุล’ หัวหน้าช่างของโรงพยาบาลคนนั้นเขาไม่ชอบเซลล์ผู้ชาย!”

“หืม? มีแบบนี้ด้วยเหรอ?” ตาร์งงงวย

“มีสิจ๊ะตาร์ และมีเยอะด้วยในวงการช่าง” พี่เจนช่วยอธิบายเสริม “หัวหน้าช่างบางคนเขาฝังใจหรือมีอคติส่วนตัว เขาบอกว่าเซลล์ผู้ชายชอบทำตัวรู้ดี อวดวิชา ชอบเถียงเทคนิคหน้างานเพื่อเอาชนะช่างรุ่นใหญ่ แถมบางทีก็ดูแข็งกระด้างไม่มีความอ่อนหวาน พอดีนทีเขาเป็นคนนิ่ง ๆ พูดจาตรงไปตรงมาเป็นงานเป็นการ พอไปคุยกับช่างรุ่นใหญ่ที่มีอีโก้สูงลิบและชอบความอ่อนน้อมถ่อมตนแบบลูกล่อลูกชน มันเลยกลายเป็นขัดหูขัดตาไปหมด นทีพยายามจะอธิบายระบบชิลเลอร์ตามหลักการ แต่ฝั่งนู้นเขาหาว่านทีไป ‘สอนมวย’ เขา... สุดท้ายเรื่องเลยบานปลาย ช่างไม่ชอบหน้า ไม่อยากคุยด้วย ยอดสัญญามูลค่าหลายแสนเลยกำลังจะปลิว”

นทีพยักหน้ารับอย่างยอมรับสภาพ “เราพยายามที่สุดแล้วตาร์ แต่คุยกันสามครั้ง บรรยากาศเหมือนจะวางมวยกันทุกครั้งเลย ช่างฝั่งนู้นเขาตั้งป้อมชนตลอด พี่เจน... ผมว่าถ้าฝืนให้ผมลุยต่อ สัญญาหลุดมือแน่ ๆ ครับ”

พี่เจนพยักหน้าอย่างเข้าใจ นิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่งพลางหันไปสบตากับ ‘เอม’ เซลล์รุ่นน้องอีกคนในทีมที่นั่งฟังเหตุการณ์อยู่ข้าง ๆ เอมเอ่ยขึ้นขำ ๆ “เห็นไหมพี่เจน เอมบอกแล้วว่าเคสช่างอดุลเนี่ย ต้องใช้ ‘ซอฟต์พาวเวอร์’ ของผู้หญิงเข้าสู้ ส่งเด็กเนิร์ดสายวิชาการแบบนทีไปก็โดนผู้ใหญ่สับเละสิพี่”

รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ตามประสาซีเนียร์มือเก๋าปรากฎขึ้นบนใบหน้าของพี่เจนทันที ทั้งพี่เจนและเอมต่างหันสายตาคมกริบมาหยุดอยู่ที่ตาร์เป็นตาเดียวจนตาร์ที่กำลังดูดชานมไข่มุกอยู่ถึงกับสะดุ้งกึก

“ตาร์... งานนี้พี่กับเอมคงต้องส่งไม้ต่อให้ตาร์แล้วล่ะจ๊ะ” พี่เจนเอ่ยเสียงหนักแน่น

“ใช่เลยตาร์” เอมรีบพูดเสริมพลางยิ้มกว้าง “เอมกับพี่เจนเล็งเห็นแล้วว่า ไม่มีใครเหมาะจะไปปราบเสือเฒ่าที่โรงพยาบาลได้ดีเท่าตาร์อีกแล้ว”

“เอ๊ะ? ตาร์เหรอคะพี่เจน เอม?” ตาร์ชี้ตัวเองหน้าตาตื่น “แต่ตาร์เพิ่งรอดตายมาจากฝั่งโรงงานแช่แข็งมหาชัยเองนะพี่ งานสายโรงพยาบาลตาร์ยังไม่เคยแตะเลยระบบมันซับซ้อนกว่าเยอะไม่ใช่เหรอคะ?”

“ซับซ้อนกว่าน่ะใช่ แต่วิกฤตตอนนี้มันไม่ใช่เรื่องเทคนิค มันเป็นเรื่องของ ‘การบริหารความสัมพันธ์’ หรือ Relationship Management” พี่เจนตบไหล่รุ่นน้องเบา ๆ ขณะที่เอมช่วยเสริมต่อ “ตาร์มีข้อดีคือเป็นผู้หญิง พูดจาฉะฉานแต่แฝงความอ่อนหวาน มีลูกล่อลูกชน และที่สำคัญ... ตาร์เพิ่งผ่านสมรภูมิรบกับไอ้เด็กปูนจอมโหดแห่งมหาชัยมาได้ ขนาดเด็กปากกรรไกรขนาดนั้นตาร์ยังปราบซะจนยอมช่วยเปลี่ยนยางแถมนำทางไปร้านปะยางให้ได้ พวกพี่เชื่อว่าหัวหน้าช่างรุ่นใหญ่ที่โรงพยาบาล ตาร์เอาอยู่แน่นอน ถือว่าช่วยกู้หน้าให้แผนกเรา และช่วยรักษาฐานลูกค้าสำคัญรายนี้ไว้ด้วยนะจ๊ะ”

นทีหันมามองตาร์ด้วยสายตาเว้าวอนและเปี่ยมด้วยความหวัง “ช่วยเราหน่อยนะตาร์ สัญญานี้สำคัญกับทีมเรามากจริง ๆ เอกสารข้อมูลระบบ Chiller ของตึกโรงพยาบาลทั้งหมดเราเตรียมไว้ให้พร้อมแล้ว ตาร์เอาไปสานต่อได้เลย”

เมื่อเห็นรุ่นพี่มอบหมายงานสำคัญและเพื่อนร่วมงานกำลังเดือดร้อน สัญชาตญาณนักสู้ของเซลล์สาววัยยี่สิบแปดปีก็ตื่นตัวขึ้นมาทันที ตาร์สูดหายใจเข้าลึก พยักหน้ารับคำอย่างมุ่งมั่น “ตกลงค่ะพี่เจน นที... งานนี้ตาร์จะรับช่วงต่อเอง สายงานโรงพยาบาลก็โรงพยาบาลเถอะ ตาร์จะลองลุยดูสักตั้ง!”