เซอร์วิสรัก Service Love

สมรภูมิ2

วันต่อมา ณ โรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง

ตาร์เดินเข้ามาภายในโถงอาคารผู้ป่วยนอก (OPD) ที่มีผู้คนเดินพลุกพล่าน บรรยากาศของโรงพยาบาลแตกต่างจากโรงงานอุตสาหกรรมโดยสิ้นเชิง ที่นี่สะอาด สะอ้าน ติดเครื่องปรับอากาศเย็นฉ่ำ และเงียบสงบกว่า ทว่าความกดดันกลับไม่ได้น้อยลงเลย เพราะระบบปรับอากาศของโรงพยาบาลถือเป็นหัวใจสำคัญขั้นวิกฤต (Critical Mission) หากระบบ Chiller เกิดรวนหรือล่มขึ้นมา แผนกผ่าตัด ห้องไอซียู หรือตึกผู้ป่วยในจะได้รับผลกระทบทันที

วันนี้ตาร์แต่งกายด้วยชุดสูทกางเกงสแล็กสีสุภาพ เรียบร้อย ทว่าคล่องตัว และที่สำคัญ... เธอสวมรองเท้าคัทชูส้นเตี้ยเรียบ ๆ เพื่อความปลอดภัยและเพื่อสร้างความน่าเชื่อถือ หญิงสาวเดินตามป้ายบอกทางลงไปยังชั้นใต้ดิน (Basement) ซึ่งเป็นที่ตั้งของห้องซ่อมบำรุงและควบคุมระบบอาคาร

หน้าห้องทำงานฝ่ายวิศวกรรมอาคาร ร่างท้วมของชายวัยประมาณห้าสิบปีในชุดเครื่องแบบซ่อมบำรุงของโรงพยาบาลกำลังยืนตรวจเช็กบอร์ดงานด้วยสีหน้าเคร่งเครียด คิ้วขมวดมุ่นดูดุดันและมีรังสีความน่าเกรงขามลอยอวล... คนนี้ไม่ผิดแน่ ‘หัวหน้าอดุล’ หัวหน้าช่างรุ่นใหญ่ผู้เป็นเจ้าของฉายาช่างไม่ชอบเซลล์ผู้ชาย

ตาร์สูดหายใจเข้าลึก ๆ เรียกความมั่นใจ ปรับสีหน้าให้ยิ้มแย้มแจ่มใสและนอบน้อมที่สุด ก่อนจะก้าวเท้าเข้าไปยกมือไหว้สวัสดีอย่างมีมารยาท

“สวัสดีค่ะพี่อดุล หนูชื่อตาร์ค่ะ เป็นเซลล์โปรเจกต์คนใหม่จาก บริษัท พีเอ็ม เซอร์วิส แอนด์ เอนจิเนียริ่ง จำกัด ค่ะ วันนี้หนูรับหน้าที่เข้ามาดูแลและประสานงานเรื่องสัญญาบำรุงรักษาระบบ Chiller ต่อจากนทีค่ะ” ตาร์เอ่ยน้ำเสียงนุ่มนวล อ่อนหวาน แต่ฟังดูฉะฉานเป็นงานเป็นการ

หัวหน้าอดุลชะงักไปเล็กน้อย ดวงตาขุ่นมัวตามประสาคนสูงวัยหันมามองเซลล์สาวตั้งแต่หัวจรดเท้า สีหน้าดุดันตอนแรกคลายลงไปกึ่งหนึ่งเมื่อเห็นว่าเป็นหญิงสาวท่าทางสุภาพและยกมือไหว้เขาอย่างนอบน้อม ไม่เหมือนเซลล์หนุ่มคนก่อนที่ชอบเดินเข้ามากางตำราพูดจาฉอด ๆ

“อืม... เปลี่ยนคนแล้วเหรอ?” อดุลส่งเสียงในลำคอ พลางกอดอก “ก็ดี... คนก่อนคุยไม่รู้เรื่อง พูดอะไรก็กางแต่ทฤษฎีในกระดาษ หน้างานจริงโรงพยาบาลมันไม่ได้ง่ายเหมือนในตำราหรอกนะคุณ”

“พี่อดุลพูดถูกที่สุดเลยค่ะ” ตาร์รีบเออออห่อหมกชื่นชมทันควัน ลูกล่อลูกชนเซลล์เริ่มทำงาน “นทีเขายังเด็กค่ะ ประสบการณ์หน้างานจริงยังน้อย ทฤษฎีแน่นแต่ไม่เข้าใจความหน้าสิ่วหน้าขวานของหน้างานจริง เท่าที่หนูอ่านรายงานมา โรงพยาบาลเราต้องคุมทั้งความชื้น คุมทั้งอุณหภูมิให้เป๊ะตลอด ยิ่งตึก OPD คนไข้เยอะขนาดนี้ ภาระงานของพี่อดุลต้องหนักมากแน่ ๆ เลยใช่ไหมคะ?”

คำพูดประจบประแจงที่แฝงไปด้วยความเข้าใจในความเหนื่อยยากของช่าง ทำเอาหัวหน้าอดุลถึงกับยิ้มออก คิ้วที่เคยขมวดมุ่นคลายออกสนิททันตา “เอー! มันต้องอย่างนี้สิ พูดจารู้เรื่องหน่อย... รู้ไหมคุณตาร์ ไอ้อุปกรณ์ Chiller แบรนด์ Carrier ตัวเก่าที่ตึกสามน่ะ อาการมันเริ่มสวิงมาสองวันแล้ว ฝ่ายซ่อมบำรุงผมล้างคอนเดนเซอร์ไปแล้วก็ยังไม่หาย คนก่อนมาดูก็บอกแต่ให้เปลี่ยนพาร์ทแพง ๆ ไม่เคยคิดจะช่วยหาสาเหตุอื่นเลย”

ตาร์ยิ้มรับ พยักหน้าอย่างตั้งใจฟัง มือเรียวรีบคว้าสมุดโน้ตเล่มสำคัญขึ้นมาบันทึกข้อมูลทันที “เรื่องนี้หนูรับทราบค่ะพี่อดุล เดี๋ยวหนูจะรีบประสานงานกับพี่บี หัวหน้าทีมช่างเทคนิคของเรา ให้จัดทีมผู้เชี่ยวชาญเข้ามาช่วย Survey ตรวจเช็กอาการ Chiller ตึกสามอย่างละเอียดทันทีเลยค่ะ อาการสวิงแบบนี้อาจจะมีเรื่องสายสัญญาณหรือวาล์วควบคุมร่วมด้วย เดี๋ยวเรามาช่วยกันแก้ปัญหาให้ตรงจุดนะคะ พี่อดุลจะได้ไม่ต้องเหนื่อยแบกรับความเสี่ยงคนเดียวค่ะ”

“ดีมาก! ถ้างั้นวันพฤหัสฯ นี้พาช่างเข้ามาดูได้เลยนะ ถ้าบริการดี พูดจารู้เรื่องแบบนี้ เรื่องต่อสัญญาปีหน้าไม่มีปัญหาหรอก ผมเซ็นให้อยู่แล้ว” หัวหน้าอดุลตบโต๊ะเสียงดังฉาดใหญ่ แววตาเอ็นดูเซลล์สาวรุ่นลูกอย่างเห็นได้ชัด

“ขอบพระคุณพี่อดุลมาก ๆ เลยค่ะ! งั้นวันพฤหัสฯ เจอกันนะคะ” ตาร์ยกมือไหว้อีกครั้งด้วยรอยยิ้มพิมพ์ใจ

หลังจากเดินแยกตัวออกมาจากแผนกซ่อมบำรุงขึ้นมายังโถงโรงพยาบาลชั้นบน ตาร์ทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้พักคอยพลางพ่นลมหายใจยาวออกมาด้วยความโล่งอก หัวใจเต้นรัวด้วยความตื่นเต้น หญิงสาวมองสมุดโน้ตในมือแล้วยิ้มกว้างออกมาอย่างผู้ชนะ... สัญญามูลค่าหลายแสนที่กำลังจะปลิว บัดนี้เธอสามารถคว้ามันกลับคืนมาอยู่ในมือกึ่งหนึ่งแล้วด้วยฝีปากและลูกล่อลูกชนของเธอเอง

การเริ่มต้นในสมรภูมิใหม่สายงานโรงพยาบาลครั้งนี้ ทำให้ตาร์ตระหนักรู้ว่า งานขายไม่ใช่แค่เรื่องของการขายของหรือการท่องจำศัพท์เทคนิคช่างให้เป๊ะปังเท่านั้น แต่มันคือศาสตร์แห่งการเข้าใจหัวอกคนทำงาน การลดอีโก้ และการเลือกใช้คำพูดให้ถูกจริตกับคนตรงหน้าต่างหาก... จากช่างหนุ่มรุ่นน้องจอมปากร้ายที่มหาชัย มาถึงช่างรุ่นใหญ่จอมเฮี้ยบที่โรงพยาบาล ตาร์กำลังหล่อหลอมตัวเองให้กลายเป็นเซลล์มืออาชีพที่พร้อมจะรับมือกับช่างทุกรูปแบบได้อย่างงดงาม!