7.Bölüm: Gerçekte yaşananlar
643 Words
Son iki bölümdür, hayal dünyasından yazdım.
Tabii gerçekte yaşayan şanslılar vardır.
Ama o şans bize uğramadı, tabii
Neyse bu bölüm ilk geceden devam ama
gerçekte yaşanılanları yazıcam.
+18 unsurlar içerir. Haberiniz olsun.
...........
Düğün bitmişti. Ama bende bitmiştim yorgunluktan.
Gün boyu tebrikleri almak için, ayakta durmaktan..
İlk gecemizde âdet olmuştum. Şaka gibi ....
Bunu cümle âleme, naklen yayın eder gibi ailem;
" gelinliği çıkar da rahat et ,nasıl olsa bu gece olmucak" dedi.
Utancımdan sesimi çıkaramadım.
Zaten çok terlemişim, bide üstüne bunlara laf anlatamıcaktım.
Odama geçip, gelinliği çıkarıp, normal kıyafetlerimi giydim.
Misafirler gitti.Ama akrabalar kalacaktı.
Ha niye evdesin derseniz , düğünümüz mevlit şeklinde kapı önünde oldu.
Erkekler dışarıda, kadınlar içerideydi.
Herkes gidince mâaile kaldık.
Yemekler yendi , akşam oldu.Bu gece malum gece değil diye , kimse evi terketmedi.Düşünün , bir tek benim akrabam değil, eşimin akrabalarıda kaldı.
Rezilliğin daniskasıydı.
Neyse burayı hızlı geçeyim.
Bir kaç gün sonra adetim bitince , bu seferde, alenen gerdek gecesi diye, hoparlörle bir bağırmadıkları kaldı.
Eşimle beni, evde yalnız bırakıp, diğer akrabalarına kalmaya gittiler.
Benim ailem zaten memlekete dönmüştü, çoktan.
Eşimin ailesiyle, birlikte oturuyorduk.
Ev boşaldığında, ne yapacağımı bilemedim.
Eşimde sanki, televizyonu ilk kez görüyormuş gibi, salona geçip izlemeye başladı.
Ben de odamıza koştum.Gündüz banyomu yapmıştım.
Şimdi, gecelik mi giysem ? Ne yapsam bilemedim.
Bu gece bu iş olmalıydı.
Bir daha böyle, yalnız bulamazdım evi.
Üstümde ne varsa çıkardım.
İç çamaşırları da dahil.
Sadece bir sabahlık geçirdim ve hala televizyon izleyen eşimin yanına gittim.
Nerden geldiğini bilmediğim bir cesaretle, kapıdan çıplak bacağımı uzatıp " gelmiyor musun?" dedim.
" Aceleye gerek yok " dedi .Ama ben yerimde duramıyordum. Çok gerilmiştim, büyüklerin anlattıklarından.
"Beklemek istemiyorum.Bian evvel olsun " dedim.
Ben öyle deyince oda yanıma geldi ve birlikte odaya geçtik.
Yatağa uzandım, sabahlığı çıkarmıştım.
Gerçekten bu cesaret nerden gelmişti bana , resmen önünde sere serpe yatıyordum.
Galiba kendi annemin yaşadığını, yaşamaktan korkuyordum.
İlk gece bekaret kanı gelmedi diye, doktora götürmüşler.
Doktor, herşeyin normal olduğunu, zarın esnek olduğunu , doğumda düşeceğini söylemiş.
Başıma böyle bişi gelse , eşimin tepkisinden çekindim.
Zaten o da okadar acemiydiki , kulaktan duyma bilgilerle hareket ettiği belliydi.Sadece öptü, dudaklarımı ve göğüslerimi.
Baktım gevşiyemiyorum.
"İçime gir" dedim.Karşımda bir erkek değilde, ergen bir çocuk vardı sanki.Benden beterdi durumu.
İçime yavaş yavaş girdi.Çok acıyordu.
Ama bunun olması gerektiği için, dayanmaya çabaladım. Bir ara yapamayacağımı sandım ama sonra kendime cesaret verdim.Üstümdeki adamdan hayır yoktu. Resmen onu ben yönlendiriyordum. Acının biraz geçmesiyle, tamamen girdi içime.
O an gözümden yaş geldi.Derin nefesler aldım.Biraz rahatlayınca yavaş yavaş hareket etmeye başladı. Ama saniye geçmeden boşaldı.
Ben ne olduğunu anlamadım bile.
Ardından üstüme yığıldı ve ağırlığına dayanamadığımı söyleyince, yan tarafa bıraktı kendini. Ben hemen alt tarafıma baktım. Kan yoktu.Panik olmuştum. Hemen sırtımı sıvazlayarak, sakin olmaya çabaladım. Ardından azda olsa kan geldi.elime aldığım bezi tuttum.Ama fazla bişi gelmedi.Ne çok korkutmuşlar, beni......
Ama ALLAH var eşim ," ben senden eminim , korkmana gerek yok" demişti.
Bu kadarını bari yapmıştı, en azından.
Her ne kadar , ilklerimi hayalimdeki gibi yaşamasamda......
Sonra sırayla , abdest alıp yattık.
Ne romantik sözler, ne okşayan eller.....
Sadece uyuduk.
Sabah oldu ve kahvaltı hazırlamak zorundaydım.
Halbuki kasıklarım ağrıyordu. Aslında sadece , bir kere birliktelik yaşamıştık.
Genede canım acıyordu.
Ama o fosur fosur uyuyordu.
....................
Evet , gerçekte olanı size anlattım.Bu kitapta gerçek diye yazdıklarım, kesinlikle yaşanmıştır , maalesef .
Bir tanıdığımın hayalleri ve hayatı...
O yüzden kendisini yargılamadan okursanız sevinirim.
Ondan duyduklarımı kaleme aktarıyorum. Tabii hayallerine birazcık müdahale ediyor olabilirim ama birazcık😊🤏
Maalesef ayıp diye anlatılmayan okadar çok şey var ki , gençlerimize ....
Aslında bunun dersi verilmeli, yada anneler babalar , eşlerini memnun etmeyi, bunun tek taraflı değil, çift taraflı bir ihtiyaç olduğunu anlatmalı.
Sadece erkeği memnun etmeye , çabalamamalı kadın.
Çünkü, onunda nefsi var.
Ama bencil erkekte çok maalesef....
Neyse.......
Bir dahaki bölümde, yine gerçekte olanları anlatıcam.
Hani çocukları olduğu bölüm vardı ya, hah işte o bölümün gerçek versiyonunu okuyacaksınız. Hazır olun.
Yorumlarda buluşalım.
Hala takip etmiyorsanız, lütfen takibe alın. ins.hesabımız yazargullerindiyari
- Writer
