"นี่เธอ... " ผมเอ่ยเรียก ก่อนจะหันกลับไปมอง ภาพตรงหน้าเล่นเอาผมถึงกับไปไม่เป็น เพราะว่าตกใจมาก... ที่เห็นว่าเธอกำลังร้องไห้อยู่ พร้อมกับหยดน้ำตาที่ไหลรินออกมาข้างแก้มขาวเนียน ทั้งที่เธอยังคงหลับอยู่... มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย!
อีกไม่ถึงห้าร้อยเมตร ก็จะถึงโรงแรมม่านรูดอยู่แล้ว ดันมาบ่อน้ำตาแตกอะไรตอนนี้วะ! เอาไงดีล่ะทีนี้
"ดรีม..." ผมเอ่ยเรียกให้เธอรู้ตัว... เพราะคิดว่าน่าจะใกล้ถึงบ้านของเธอแล้ว และ ที่สำคัญข้างหน้าก็ดันมีแยก... ผมคงเลี้ยวไม่ถูกถ้าไม่ปลุกเธอขึ้นมาถามทาง
"เลี้ยวไหน"
"ขวามือตรงหน้าร้านสะดวกซื้อ นายจอดให้ฉันตรงนั้นได้เลยนะ เดี๋ยวฉันลงแล้วเดินต่อเข้าไปในซอยบ้านเอง"
"ไม่เป็นไรให้ฉันไปส่งที่บ้านเถอะ" ผมบอกกับเธอ แล้วมองทางตั้งหน้าขับรถไปส่งเธอให้ถึงที่บ้าน พลางเหลือบมองดูเธอที่ยกมือขึ้นปาดน้ำตาลวก ๆ
ผิดหวังเหมือนกันที่ตัวเองยอมเป็นไอ้งั่งแล้วขับผ่านม่านรูดก่อนหน้านี้ไป
แต่ใค
