แม่สื่อ
"เย็นอีกคน ดึกก็อีกคน นี่เธอเป็นผู้หญิงประเภทไหนกันแน่ ถึงได้ยอมให้มันกอดให้มันไซ้อยู่ได้ตั้งนาน นี่เสียเงินยังไม่พอ ยังต้องมาเสียตัวให้กับมันด้วยอีกเหรอ!"
อยู่ดี ๆ อิตานี่ก็ดันขึ้นเสียงใส่ฉัน แถมยังมาด่าฉอด ๆ ๆ ฉันไม่เข้าใจเลยว่านี่มันเรื่องอะไรกัน ทำไมต้องมาต่อว่าฉันแบบนี้ด้วย
"ก็แล้วมันเรื่องอะไรของนาย ถึงได้มายุ่งวุ่นวายกับฉัน คิดว่าตัวเองเป็นใครกันถึงมาเจ้ากี้เจ้าการกับชีวิตคนอื่นเขาแบบนี้ นี่นายคงไม่ได้หึงฉันอยู่หรอกนะเฟิร์ส เอ๊ะ! รึว่านายหึง!"
ฉันถามออกไปอย่างประชดประชัน เพราะไม่คิดว่านั่นจะเป็นคำตอบของเขาอยู่แล้ว ฉันยังคงจ้องหน้าเขาอย่างต้องการคำตอบ ก่อนจะยั่วให้เขาโมโหด้วยการย้ำถามคำถามเดิมอีกครั้ง
"นายหึงฉันล่ะสิท่า ตอบสิว่านายหึงฉัน นายหึงฉันใช่ไหมล่ะ นาย หะ-อึ๊ง!!!"
คำถามถูกกลืนหายลงไปคอเหลือเพียงคำพูดอู้อี้ที่ฟังไม่ได้ศัพท์พร้อมกับริมฝีปากอุ่นจัดที่ถูกกดทับลงมาบน
