เสือ vs เหยื่อ

2287 Words

ตึ้ง! ลิฟต์พาเราขึ้นมาจนถึงชั้น 41 มันเป็นคอนโดที่หรูหราเท่าที่ฉันเคยเห็นมา ดูท่าทางเด็กนี่จะมีฐานะอยู่เหมือนกัน "เข้าไปสิ ห้องนี้แหละ" ชั้น 41 ห้อง 4111 ฉันก้าวเข้ามาด้านในหลังจากที่เขาเปิดประตูออก "ล็อกประตูทำไม!" ฉันถาม แต่เขากลับตีมึน ทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ "ก็มันเป็นระบบอัตโนมัติ" "อย่าคิดจะทำอะไรนะ ไม่งั้นฉันเอานายตายแน่" ฉันชี้หน้าคาดโทษเขาไว้ก่อนที่เขาจะยักไหล่แล้วเดินผ่านหน้าฉันไปทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟาสีเทาเข้มที่อยู่ ก่อนทางเดินเข้าไปยังห้องนอนเล็ก "เฮ้อ! ค่อยยังชั่ว... ถึงคอนโดสักที ง่วงนอนชะมัด" ฉันมองตามการกระทำทุกอย่างของเขา ก่อนจะกวาดสายตามองไปรอบ ๆ ห้อง ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเด็กนี่จะเก็บข้าวของได้อย่างเป็นระเบียบ ไม่มีตรงไหนให้ขัดหูขัดตาเลยแม้แต่นิดเดียว "โน้นผ้าเช็ดตัว ในห้องน้ำมีไดร์ เธอเข้าไปเป่าผมรอให้ฝนหยุดก่อนแล้วค่อยกลับ เสร็จแล้วเดี๋ยวฉันช่วยทำแผลให้" ฉันเดินเข้าไปในห้องน้ำตามที่เขาบอก มาหยุดอยู่ที่หน้ากระจกเงา ภายในห้องน้ำหรูของเขา "อ๊ะ! แปรงสีฟัน... ทำไมถึงได้มีตั้งสองด้ามล่ะ" อิตานี่ซุกผู้หญิงเอาไว้แหงเลย แล้วเราเข้ามาในห้องแบบนี้ จะเจองานเข้ารึเปล่าเนี่ย ถ้าผู้หญิงของเด็กนี่พาพวกเข้ามารุมตบฉัน แล้วถ่ายคลิปประจาน ฉันจะทำยังไง "ฉันจะกลับแล้ว ขอตัวนะ!" ฉันรีบวิ่งออกมาจากห้องน้ำ แล้วคว้ากระเป๋าสะพายที่วางอยู่ข้างโซฟาไปที่หน้าประตูห้อง แต่เขากลับรั้งข้อมือของฉันเอาไว้ หมับ! "จะรีบไปไหน!" เขาถาม "ฉันไม่อยากมีปัญหา" ฉันตอบออกไป เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะถามกลับมา "ปัญหาอะไร" "นายมีผู้หญิงอยู่แล้ว ฉันไม่อยากมีปัญหากับผู้หญิงของนาย" "ผู้หญิงที่ไหน" "ก็... แปรงสีฟันนั่นไง!" "แปรง? อ๋อ!... แปรงสีฟันยัยเพลง น้องสาวฉันเอง" "น้อง! น้องสาวนายเหรอ" "อือหือ...หึงรึไง" "จะบ้าเหรอ! ถ้านายมีเมียแล้ว เอ่อ... ฉันหมายถึงถ้านายมีแฟน แล้วผู้หญิงของนายพรวดพราดเข้ามาตบฉัน จะทำยังไง... ไม่ซวยหรอกเหรอ" คำพูดฉันทำให้เขาเผลอส่งเสียงหัวเราะหึหึในลำคอ "แล้วนี่ได้ข้อมูลอะไรกลับไปบอกเพื่อนเธอแล้วบ้าง... ชื่อ ห้อง ชั้น คอนโด สถานะโสดของฉัน เธออยากรู้อะไรอีก" "ม...ไม่ ฉันอยากรู้แค่นี้แหละ" ฉันบอกก่อนจะขยับเรียวแขนออกจากการเกาะกุมของเขา แต่กลับถูกอิตานั่นจู่โจมเข้ามาหาพร้อมกับดันร่างของฉันไปแนบกับผนังกำแพง "อ๊ะ! จะทำอะไร" ร่างกายของฉันแข็งทื่อราวกับถูกสาปไปชั่วขณะ เมื่อเด็กนี่เลื่อนใบหน้าเข้ามาใกล้ที่ข้างใบหูของฉัน "ก็จะช่วยให้ข้อมูลเธอเพิ่มไง" "เอ่อ... ข้อมูลอะไรของนาย" ฉันถามกลับไปอย่างเลิ่กลั่ก เลยไม่ทันได้เห็นรอยยิ้มมุมปากเจ้าของการกระทำอุกอาจที่ปรากฏขึ้นมาเล็กน้อย "ก็ข้อมูลที่ว่า... ฉันใช้น้ำหอมกลิ่นอะไร จูบเก่งไหม ซิงอยู่รึเปล่าไง ข้อมูลพวกนี้ ไม่จำเป็นต้องรู้กันหรอกเหรอ" "มะ... ไม่ ฉันไม่อยากรู้" "แต่เพื่อนเธออาจจะอยากรู้ก็ได้นะ" ดวงตากลมโตเบิกโพลงขึ้นอย่างตระหนกตกใจ เมื่อมือหนาเลื่อนขึ้นมาแตะที่กระดุมตรงหน้าอกของชุดนักศึกษาที่สวมอยู่ มันแนบเนื้อและเปียกชื้น มองเห็นชุดชั้นในสีดำสนิทลายลูกไม้ที่รัดรึงเนินอกอวบอิ่มที่อยู่ด้านจนมันโดดเด่นออกมาปะทะแก่สายตาของเขา "เพื่อนเธอ อาจจะอยากรู้ไปถึงลีลาของฉันว่ามันเด็ดแค่ไหนด้วยก็ได้นะ" พลั่ก! "โอ๊ะ!" ผัวะ! "โอ๊ย!" พิธ : ยัยนี่แม่งผลักผม แถมยังชกเข้าที่หน้าท้องจนผมตัวงอ ก่อนหล่อนจะวิ่งไปหลบอยู่ที่หลังโซฟา ผู้หญิงบ้าอะไร มือหนักชะมัด! หยอกเล่นแค่หน่อยเดียว กะเอากันถึงตายเลยรึไง! ถึงผมจะอยากแค่ไหน ก็ไม่ได้มีรสนิยมปล้ำผู้หญิงหรอกน่า! "เล่นแรงไปไหมเนี่ยเธอ" "ก็นายอยากมาเข้าใกล้ฉันก่อนทำไม ฉันไม่ชกที่หน้า ไม่ต่อยที่ปากของนายก็ดีแค่ไหนแล้วกลัวว่าพวกสาว ๆ พวกนั้นของนายจะเห็นแผลที่หน้าแล้วจะพากันตกใจ หนีหายไปซะก่อน นายก็มาโทษฉันอีก" "ให้ตายสิ! นี่ฉันต้องดีใจใช่ไหมทีเธอยังปรานีอยู่" ผมบอกออกไป แต่ดูท่าทางหล่อนจะเริ่มกลัวผมแล้วจริง ๆ "ฉันอยากกลับบ้าน" "โอเค... งั้นเดี๋ยวฉันไปส่ง" ผมตอบรับแต่โดยดี ตาแดงซะขนาดนี้ อีกเดี๋ยวก็คงจะร้องไห้ แม่งเรื่องบ้าอะไรวะ คิดว่ายัยนี่จะกร้านโลก แต่ที่ไหนได้ ขี้แย อ่อนหัด ไร้เดียงสาชะมัด... ขืนให้อยู่ต่อ ตัวก็ไม่ได้แอ้ม... แถมยังจะโดนข้อหาข่มขืน กระทำชำเราด้วยอีก รีบไปส่งก่อนดีกว่า เฮ้อเซ็งฉิบ! ¬¬¬¬¬ "อ๊าาา ~ แรงอีก... แรงกว่านี้อีก" ปึก! ปึก! ปึก! "อ้อออออ ~ สะ เสียวกิ๊บเสียว..." กึก!... กึก!... กึก!... อยู่ๆ เสียงครางกระเส่าโหยหวนก็ดันดังกังวานมาจากห้องข้าง ๆ สลับกับเสียงขาเตียงที่โยกคลอนคงไม่ต้องบอกว่าห้องนั้นกำลังมีกิจกรรมอะไร ห่วงก็แต่ยัยไร้เดียงสาตรงหน้านี่สิ ถึงกับหน้าซีดเลยทีเดียว "ซี๊ดดด... อูยยย เสียววว กิ๊บเสียว... อ้อ มันจุกมากเลย จะแหกแล้ว กระแทกลงมาอีก เร็วกว่านี้อีก..." คำพูดลามกผสมคำหยาบโลน ยิ่งทำให้แม่สาวใสไร้เดียงสาตรงหน้าผม หน้าแดงก่ำ! ไม่รู้จะต้องทำยังไง ผมก็ได้แต่บอกออกไปว่า "ถ้าไม่อยากได้ยินก็เอามืออุด ห... เอ้ย! อุดหูสิ! " 'บ้าฉิบ! นี่กูพูดอะไรออกไปวะ' ผมนึกถามตัวเอง แต่ก็เห็นว่ายัยนั่นทำตามอย่างว่าง่าย ไม่มีอิดออดอะไร เราทั้งคู่หน้าแดงไม่ต่างกัน ไม่คิดไม่ฝันว่าจะมาได้ยินได้ฟังอะไรแบบนี้ มันน่าอายยิ่งกว่าตอนที่ตัวเองทำแบบนั้นจริง ๆ ซะอีก ก่อนที่ภาพจะตัดไปที่ร่างสองร่างภายในห้องสีเหลี่ยมสีเทาหม่นที่กำลังอบอวลไปด้วยพิษรักรุนแรงจากบนเตียงซึ่งเป็นต้นตอของเสียง "อื้ออออ อ๊าสสส~" ทั้งกิ๊บและอ้อ เพื่อนสนิทของมิ้วและกิ๊กเก่าของเธอกำลังเริงสวาทกันอย่างเมามัน ใครจะรู้ว่าออมที่เป็นคนมาขอเบอร์หนุ่มหล่อคนนี้จากแม่สื่อจะเอาไปให้เพื่อนอีกคนเคลมซะเอง ปึก! ปึก! ปึก! แรงกระแทกกระทั้นบีบอัดทำให้สองกลีบสาวของกิ๊บแบะอ้าออกจากกัน มองเห็นร่องลึกจากลำโคนขนาดใหญ่พิเศษที่ถูกห่อหุ้มด้วยปลอกประดับมุก เพื่อเพิ่มความเสียวสยิว และ เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพความมันจนทำให้สองกลีบสาวของเธอขยายอ้าจนบานโบ๋ ราวกับผ่านศึกรักมาแล้วอย่างช่ำชองสนาม และ แน่นอนว่าหลักฐานชัดเจนแบบนี้ มันไม่คงใช่ประสบการณ์ครั้งแรกของเธอแน่ อ้อ : "ร่านดีจัง!" "ถ้ากิ๊บร่าน นังมิ้วก็ร่านพอกัน" "จะไปพูดถึงคนอื่นทำไม" "ก็กิ๊บชอบคุณ แต่นังมิ้วมันดันให้ยัยดรีม ติดต่อคุณตัดหน้าไปก่อน มันถึงได้เอากับคุณก่อนไง" "หึ! แต่คุณก็ได้เอาผมหลังจากออมนะ" "ยัยออมมันเพื่อนรักฉัน ถ้าเป็นมันฉันไม่ว่าอะไร" "แล้วถ้าเป็นดรีมล่ะ" หนุ่มหล่อถามคนใต้ร่าง ที่เขาอัดความใหญ่โตเข้าหาความนุ่มลื่นที่ปราศจากความคับแน่น กระแทกลงไปก็มีแต่ความแฉะผสมกับฟองอากาศที่เปียกชื้นอยู่ข้างใน แม้จะเสียวหัวอยู่บ้าง แต่ก็ไม่น่าทำให้เขาแตกได้ หลังจากที่เอากันมาเกือบสามชั่วโมงเต็ม "ขมิบหน่อยสิ!" ผมบอกกับเธอ ก่อนจะเร่งจังหวะซอยถี่ ๆ ให้เธอแตกไปก่อนผมอีกเป็นรอบที่เท่าไหร่แล้วผมก็แทบไม่ได้นับ เธอเสร็จแต่ผมยังไม่ถึงไหนเลย "คุณชอบนังดรีมเหรอ" กิ๊บถามผม คิดว่าเธอจะไม่ทันได้ฟัง หรือ ลืมคำถามของผมไปแล้วซะอีก "ก็สวย น่าเอาดี!" ผมตอบออกไปอย่างเปิดเผย ได้เอาเพื่อนในกลุ่มของหล่อนมาแล้วรวมกันตั้งสามคน มาถึงตอนนี้อยากจะเอากับใครอีก ก็คงไม่ใช่เรื่องที่ต้องปกปิดอะไร "อย่ายุ่งกับมัน!" กิ๊บบอกอย่างไม่ชอบใจ "ทำไม!" ผมถาม คำตอบของกิ๊บ ไม่สบอารมณ์ผมเท่าไหร่นัก บอกตามตรง ในบรรดาผู้หญิงพวกนี้ ผมอยากได้ยัยแม่สื่อนั่นที่สุดแล้ว... ส่วนแม่สาวสามนี่ก็แค่ทางผ่าน เพื่อฆ่าเวลาเล่นก็เท่านั้น! "ฉันไม่ชอบมัน และ เพื่อนในกลุ่มฉันก็ไม่มีใครชอบมันสักคน แม้แต่ยัยมิ้วเอง เลิกถามเถอะ รีบเอาให้มันจบซะทีสิอ่อ... อ้อ อ๊ะ... อิอิ๊ อ๊ะ... อ๊ายยยย" ผมกระเด้าอีกแค่สองสามที ยัยกิ๊บนี่ก็แตกคาท่อนเอ็นของผมแล้ว ส่วนผมน่ะเหรอ... ช่างหัวมัน! หลวมแบบนี้ เอาทั้งคืน... ก็ไม่แตกอยู่ดี "พวกคุณไม่ถูกกันงั้นเหรอ เจ้าตัวรู้รึเปล่า แล้วทำไมพวกคุณถึงขอให้เธอช่วยเป็นแม่สื่อให้" ผมผละจากร่างของหล่อนแล้วดึงผ้าขนหนูมาพันไว้รอบเอว "ไม่เอาต่อแล้วเหรอ เหมือนอ้อยังไม่แตกเลยนะ" "ไม่อ่ะ พอแล้ว!" คำตอบของผมทำให้กิ๊บถึงกับขมวดคิ้ว "อยากแตกในปากไหม" กิ๊บถาม... 'ใครจะไม่อยากล่ะ แต่ไม่ใช่ในปากของเธอหรอกนะ ปากของแม่สื่อนั่นต่างหาก ที่ผมต้องการ!' แม่สื่อIII (ดรีม) : “ช่วยหน่อย!” “ช...ช่วย! ให้ฉันช่วยเรื่องอะไร” หลังจากที่เสียงข้างห้องเงียบสงบลง เด็กพิธนี่ก็ปรี่เข้ามาหาฉัน ท่าทางของเขาดูแปลกไป ให้ตายเถอะ! นี่เขากำลังขอให้ฉันช่วยอะไร “ของฉันมันตื่น... เธอต้องช่วยให้มันสงบลงก่อน ไม่งั้นฉันออกไปส่งเธอไม่ได้แน่” เขาพูดพร้อมกับชำเลืองสายตามองไปที่ใต้สะดือของตัวเอง ทำให้ฉันเผลอมองตามอย่างเลี่ยงไม่ได้ 'บ้าจริง... ตรงนั้นมัน!' "อ๊ะ!" ฉันถึงกับอ้าปากค้างราวกับถูกแช่แข็ง ก่อนจะรีบหลับตาปี๋ พร้อมทั้งหันหน้าหนีหลบเลี่ยงไปทางอื่น ขืนจ้องมองนานกว่านี้มีหวังมันต้องผงกหัวขึ้นมาชี้หน้าฟาดงวงฟาดงาใส่ฉันแน่ คนบ้าอะไร แค่ได้ยินเสียง... ก็เกิดอารมณ์ขึ้นมาแล้วเหรอ ไวไฟชะมัดเลย! “ละ...แล้ว ตะ...ต้องทำยังไง!” (พิธ) : เสียงหวานของเธอถามออกมาอย่างละล่ำละลัก ผมฟังแทบจะไม่ได้ศัพท์ สวยใส... ไร้เดียงสา สมัยนี้มันยังมีอยู่อีกเหรอวะเนี่ย แม่คุณเอ๊ย! ดูสิ... ดูทำท่าเข้าสิ เขินจนหน้าแดงก่ำไปหมดแล้ว ยังอีก... ยังจะกัดปากยั่วยวนผมอีก... แบบนี้เป็นใครก็คงต้องหลงแหละวะ นี่คงคิดว่าอนาคอนด้าของผมปลุกตื่นง่ายดายขนาดนั้นเลยสินะ หลอกง่ายชะมัด! แต่ก็น่ารัก... ได้มาเป็นแฟนคงจะดีอยู่ไม่น้อย “ส่งมือมาสิ” ผมแกล้งแหย่ ก่อนจะขยับเข้าไปใกล้เรือนร่างบางของคนที่ตัวสั่นเทาราวกับลูกนกเปียกปอนน้ำฝน “เอาไปทำไม!” เธอถามผม 'ยัง... ยังไม่รู้ตัวว่าถูกหลอก!' “ก็ทำให้มันสงบลงไง... ไม่ใช้มือเธอ มันจะสงบลงได้ยังไง” ผมแกล้งหยอกหนักเข้าไปอีก ก่อนจะดึงมือเธอลงมาจับที่ขอบกางเกงขายาวของนักศึกษา “อ๊ะ! นั่นนายทำอะไร" อยู่ ๆ ดวงตากลมก็เบิกโพลงขึ้นมาเมื่อยัยตัวร้ายขัดขืนสะบัดมือเหวี่ยงไปถูกไอ้เจ้าอนาคอนด้าของผมเข้าไปแบบเต็มเปา เล่นเอามันตื่นขึ้นมาแล้วจริง ๆ เพียะ! "คนบ้า! ไอ้...คนลามก!” ดรีมตกใจมาก เงื้อมือขึ้นฟาดเข้าที่ใบหน้าผมเต็มเปามาแบบไม่ยอมยั้ง! จนสันกรามของผมสั่นสะท้าน มันก็ไม่ได้เจ็บสักเท่าไหร่นักหรอก แต่มันน่าอายมากกว่า โดนปุ๊บ...ตื่นปั๊บ! ก็เพราะมือนุ่ม ๆ ของเธอเนี่ยแหละ “ดรีม! เดี๋ยวก่อนสิ” ผมร้องห้ามเธอไว้ แต่ไม่ทันการ เพราะเธอดันเปิดประตูหนีออกไปแล้ว ผมรีบวิ่งตาม ก่อนที่เราทั้งคู่จะต้องหยุดชะงัก กึก! “อ๊ะ!” ดวงตาสองคู่จ้องมองมาที่ผมและดรีม ก่อนที่สายตาของพวกเขาจะประสานมองมายังไอ้เจ้าอนาคอนด้าของผมที่มันผงาดแข็งชันขึ้นอย่างไม่แยแสใคร ก่อนจะค่อย ๆ สงบลงอย่างเยือกเย็น เล่นเอาผมถึงกับขายหน้า จนแทบอยากแทรกแผ่นดินหนี แต่ก็แอบภูมิใจอยู่เล็ก ๆ ที่ขนาดของมันเป็นเป้าแก่สายตาทุกคู่นี่แหละ ที่ทำให้ผมยังยิ้มขึ้นมาได้ “ตายแล้ว! ยัยดรีม... นี่มันเด็กยัยมิ้วไม่ใช่เหรอ ทำไมแกกับเด็กนี่ถึง...อย่าบอกนะว่า!”

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more