Bugün Arda'nın ailesiyle akşam yemeği yiyecektik. Sabah uyandığım andan itibaren bütün gün bunun sitesini yaşadım. Şimdi anlıyorum ki birini sevdiğin zaman sadece onun kusurlarını değil çevresindeki sevdikleri kişilerin kusurları da göze batmıyormuş. Arda'nın bana tuhaf yada hoşuma gitmeyen huylarını hep görmezden gelip yok sayıyordum. Zamanla düzelir gibime geliyordu hep. Meliha teyzenin abartılı davranışlarına bile Arda'yı sevdiğim için normalmiş gibi geliyordu. Ama şimdi Arda'dan nefret ettiğim için her yaptığı şey sinirime gidiyor. Ailesine tahammül etmek ölüm gibi geliyor.
Acaba önceden de hep böyle miydiler de ben görmezden geldim, yoksa nefret edince mi bu kadar gözüme batmaya başladı? Eskiden Meliha teyzenin abartılı övmelerini “ne tatlı, ne canlı kadın” diye yorumluyordum. Şimdi
