“น้องชายฉัน เขาเป็นคนใจร้อน งี่เง่า เอาแต่ใจไปซะหน่อย อีกอย่างเรื่องที่โมโหแล้วชอบทำร้ายตัวเอง มันทำให้ฉันเป็นกังวล”
“จริงด้วยสิ พันเจียเขาจะทำร้ายตัวเองอีกหรือเปล่าคะ”
“ฉันเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน ถึงได้อยากให้เธอ รีบไปอธิบายให้เขาเข้าใจไง”
“แต่ว่า...” ไวโอลินไม่รู้ว่าตัวเองควรจะทำยังไง กลัวว่าถึงจะตามไปเขาก็ไม่ยอมฟังเธอพูดอยู่ดี และหนำซ้ำอาจจะยิ่งทำให้เขาโกรธมากขึ้นกว่าเดิมด้วยซ้ำ
“เธอไม่ได้ชอบน้องชายของฉันเลยอย่างงั้นเหรอ” อยู่ ๆ โชยะก็ถามออกมาตรง ๆ ไวโอลินหันไปมองหน้าโชยะที่กำลังขับอยู่ ก่อนจะหันไปมองที่ข้างกระจกแล้วไม่ยอมตอบคำถามของเขากลับมา โชยะที่เห็นว่าหญิงสาวคงจะคิดดีแล้วว่าจะไม่ไปอธิบายให้พันเจียได้เข้าใจในตอนนี้ จึงตัดสินใจบอกออกไปว่า
“ถ้างั้นฉันจะขับรถไปส่งเธอที่บ้านก็แล้วกันนะ ไว้ทุกอย่างดีขึ้น ค่อยหาทางอธิบายให้เข้าใจกันใหม่” โชยะบอกกับเธอ ไวโอลินนิ่งเงียบสักพัก ในขณะที่รถ
