19:45 PM.
หลังจากที่พันเจียขับรถพาเธอออกจากห้างสรรพสินค้า แต่ก็ดูเหมือนว่าจะยังคงไปได้ไม่ถึงไหน จนกระทั่งเวลาล่วงเลยผ่านไปสามทุ่มกว่า ๆ บวกกับวันนี้ที่เป็นวันสุดท้ายของการทำงานในช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์ ทำให้การจราจรค่อนข้างติดขัด!
ทว่าพันเจียกลับดูไม่ค่อยจะซีเรียสกับเรื่องนี้สักเท่าไหร่ เพราะเขาไม่มีทีท่าที่ร้อนรนเลยแม้แต่น้อย หรือเป็นเพราะเขาชอบการขับรถอยู่แล้ว ทำให้คุ้นชินกับการนั่งอยู่ในรถ ผิดกับเธอที่ไม่ชอบการนั่งอยู่ในรถเป็นเวลานาน ๆ นอกจากมันจะน่าเบื่อแล้ว ยังต้องทนกับการอั้นกระเพาะนาน ๆ อีกด้วย
ไวโอลินหันไปถามชายหนุ่มอีกครั้ง หลังจากที่รู้สึกว่ามันเนิ่นนานจนเกินไป แต่ทำไมกลับยังไม่ถึงจุดหมายปลายทาง แถมรถก็ยังติดขัดไม่รู้ว่าเขากำลังจะพาเธอไปที่ไหนกันแน่
"นี่นายจะพาฉันไปไหนเนี่ย" ไวโอลินถามด้วยอาการเซ็ง ๆ
“เดี๋ยวก็รู้เองน่า” เขาตอบ ไวโอลินย้อนถามกลับไปอีกครั้งด้วยอาการเบื่อหน่าย
"
