"ถ้าพวกนายไม่มีอะไรแล้ว ฉันขอกลับเลยแล้วกันนะ พอดีว่าที่บ้านต้องการใช้รถ" ไฮน์เป็นคนพูดประโยคนั้น ก่อนฟานจะเดินเข้ามาสมทบ
"อืม...ฉันเองก็ต้องกลับด้วยเหมือนกัน ขอติดรถกลับด้วยเลยนะ" ฟานบอก ไฮน์ยักคิ้วให้แบบเป็นอันว่ารู้กัน ทว่าพันเจียที่นั่งอยู่กลับขมวดคิ้วเข้าหากันอย่างไม่เข้าใจนักว่าทำไมเพื่อน ๆ ต่างพากันหนีกลับหมด
"ไม่อยู่กินข้าวด้วยกันก่อนวะ" เจ้าตัวเอ่ยปากถาม
"โทษทีว่ะ ฉันไม่อยากขัดคอนายสองคน" ฟานบอก พันเจียขยับเท้าทำท่าจะเตะอัด ฟานกระตุกยิ้มเจ้าเล่ห์พร้อมกับโยกเท้าหลบแบบเนียน ๆ แล้วรีบกลับลำในทันใด
"ล้อเล่นน่า อ่อนไหวเหรอวะ!"
"หุบปาก!" สายตาคมกริบหรี่มองคนที่พูดอย่างนึกเอาเรื่อง ทว่าไวโอลินที่ได้ฟังกลับต้องเบือนหน้าหนีไปทางอื่น เพราะไม่อยากร่วมเสวนาในเรื่องนี้ด้วยพร้อมกับลอบถอนหายใจทิ้งเบา ๆ ก่อนที่ฟานจะรีบแก้ต่างออกไปว่า
"พอดีฉันไม่ได้เอารถมา อีกอย่างไม่อยากกลับแท็กซี่ด้วยว่ะ ต
