"ว้าย!"
ไวโอลินร้องเสียงหลง ทว่าสายตาคมกริบที่แลเห็นปราดเข้าไปคว้าร่างของเธออย่างมีสติแล้วพลิกเรือนกายของตัวเองลงไปนอนกองที่พื้นเพื่อให้ร่างกายของเขาเป็นที่รองรับแรงกระแทกให้กับร่างกายของเธอแทนทันทีที่ไวโอลินล้มตัวลง
โครมมมม!!!
ทำให้ทั้งคู่ล้มลงมาทาบทับกันก่อนที่มือคู่นุ่มของเธอจะปล่อยโทรศัพท์มือถือร่วงลงสู่พื้นโดยอัตโนมัติ
อั่กกก!!!
แผ่นหลังกว้างกระแทกลงกับพื้นอย่างจัง ในขณะที่ร่างบอบบางของไวโอลินนั้นล้มทับลงมาบนแผงอกของเขาเต็มแรงทำให้คนใต้ร่างถึงกับออกอาการจุก
"โอ๊ะ!!!"
น้ำเสียงทุ้มถึงกับโอดครวญออกมาในลำคอแม้จะรู้สึกเจ็บไม่มาก แต่ทว่าก็ถูกร่างของเธอล้มมาทับทำให้รู้สึกเจ็บปวดยิ่งกว่า ไวโอลินตกใจเงยหน้าขึ้นมาจ้องเขาหัวใจสั่นไหวระรัวในขณะที่สองสายตาประสานกันไปมาอยู่เนิ่นนาน
"นาย...ลุกไหวหรือเปล่า"
ไวโอลินรีบหยัดกายขึ้นนั่งแล้วขยับเข้าไปประคองร่างกายยำกำของอีกฝ่ายให้ลุกขึ้น
"โอ๊ะ!
