ตอนที่ 20 กว่าจะ... เป็นแขกที่ไม่ได้รับเชิญ
เสียงฝีเท้าแผ่วเบาที่ดังใกล้เข้ามาในห้องโถง ทำให้ สารวัตรปัณณ์ ที่กำลังกึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่บนโซฟาเพื่อพักฟื้นแผลต้องขยับตัวลุกขึ้นด้วยความลำบาก เขาเพิ่งกลับจากโรงพยาบาลได้ไม่กี่ชั่วโมง ร่างกายยังเต็มไปด้วยรอยระบมและแผลที่ถูกยิงก็ยังคงเตือนความจำด้วยความเจ็บแปลบทุกครั้งที่ขยับ
เขานึกว่าเป็นแม่บ้านที่เดินเข้ามา แต่เมื่อเงยหน้าขึ้น ดวงตาคมเข้มกลับต้องเบิกกว้างด้วยความคาดไม่ถึง
"คุณเจน..." เสียงสารวัตรปัณณ์เอ่ยออกมาแบบแผ่วเบา
เจนจิรา ยืนอยู่ตรงนั้น ในมือถือกระเช้าผลไม้ และตุ๊กตาหมีตัวเล็ก เธอมาในชุดเดรสสีขาวดำแบบตามสมัยนิยมสมกับฐานะคุณหนูผู้เหวี่ยงวีน แตกต่างกับเขาที่อยู่ในชุดลำลองสภาพโทรมๆ และผ้าพันแผลที่โผล่พ้นขอบเสื้อออกมา
" สวัสดีค่ะ สารวัตรปัณณ์" เสียงเรียกแบบจิกกัด ออกมาจากปากคุณหนูเจนจิรา " ฉันแวะมาหาน้องเนย และเอาตุ๊กตามาให้น้องเนย ส่วน
