แสงไฟระยิบระยับจากสองฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยายามค่ำคืนสะท้อนลงบนผิวน้ำ ดูงดงามราวกับอัญมณีที่ถูกโปรยทิ้งไว้ เรือดินเนอร์สุดหรูขนาดกลางที่ถูกเหมาลำโดย ปกรณ์ เคลื่อนตัวไปตามกระแสน้ำอย่างช้าๆ บนดาดฟ้าเรือมีการจัดโต๊ะอาหารสุดพิเศษท่ามกลางแสงเทียนและเสียงดนตรีแจ๊ซเบาๆ ที่ขับกล่อมให้บรรยากาศดูโรแมนติกจนเกินจริง
เจนจิรา ในชุดเดรสสีดำสนิทขับผิวให้ดูผุดผ่อง นั่งจิบไวน์รสเลิศอย่างเงียบๆ แม้ภายนอกเธอจะดูเหมือนคุณหนูผู้สูงศักดิ์ที่กำลังเพลิดเพลินกับมื้อค่ำ แต่ในใจกลับเต็มไปด้วยความสับสน สายลมเย็นที่พัดมาปะทะใบหน้าไม่ได้ช่วยให้ใจที่รุ่มร้อนของเธอเย็นลงได้เลย
"อาหารไม่ถูกปากหรือครับคุณเจน? หรือว่าผมทำอะไรให้คุณไม่สบายใจ?" ปกรณ์เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงทุ้มละมุนพลางเอื้อมมือมาแตะหลังมือของเธออย่างถือวิสาสะ
เจนจิราสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะฝืนยิ้ม "เปล่าค่ะ เจนแค่... คิดอะไรเรื่อยเปื่อยน่ะค่ะ"
"อย่าคิดเรื่องเครียดๆ เล
