ในเวลาเดียวกัน ที่บ้านสวนของสารวัตรปัณณ์
สารวัตรปัณณ์ นั่งอยู่บนโซฟาเพียงลำพังในห้องที่มืดมิด มีเพียงแสงไฟจากจอโทรศัพท์ที่ส่องกระทบใบหน้าคมเข้มของเขา บนโต๊ะข้างตัวไม่มีทั้งผ้าพันแผลที่ฉีกขาดหรืออุปกรณ์ทางการแพทย์ใดๆ เขาสวมเพียงเสื้อเชิ้ตสีขาวที่ปลดกระดุมคออย่างหลวมๆ สภาพร่างกายของเขาปกติดีทุกอย่าง... ยกเว้น "หัวใจ" ที่กำลังบีบคัดจนแทบหายใจไม่ออก
เขาโกหก...
เขาไม่ได้แผลฉีก เขาไม่ได้อยู่ที่โรงพยาบาล แต่เขากลับเลือกที่จะนั่งอยู่ตรงนี้แทนการไปปรากฏตัวที่บ้านของผู้กำกับเจนภพ
" ผมขอโทษนะคุณ..." ปัณณ์พึมพำพลางมองรูปในโทรศัพท์ที่เพื่อนสนิทอย่างวสันต์แอบส่งมาให้ เป็นรูปที่เจนจิรากำลังเดินลงบันไดบ้านในชุดเดรสสีชมพู ดูสวยราวกับนางฟ้าในนิยาย แต่แววตาของเธอกลับดูเศร้าหมองจนเขาทนดูไม่ได้
สารวัตรปัณณ์รู้ดีว่าถ้าเขาไปในคืนนี้ เขาจะต้องเผชิญหน้ากับเธอในฐานะ "คู่หมั้น" ที่เธอเกลียดชัง เขาเห็นเธอร้อ
