Mr.Alejandro Sebastian

Chapter 8.The avoidance

Chapter 8.The avoidance

"Kinabukasan minabuti na lamang ni isabelle ang hindi pumasok,hindi kasi niya makalimutan ang mga nangyari sa kanila ni Mr.Alejandro sebastian.

"isang katok mula sa labas ng kanyang silid ang narinig niya.kasunod ng pagtawag ng kanyang pangalan.

"isabelle...anak..gising kana ba,maari mo bang buksan itong pinto. tinig na mula sa labas ng kaniyang silid.

"Ah..opo aling mel..pasesnsya na po...sabay bukas niya ng pintuan.habang nagsusuklay siya ng kanyang buhok...mula sa pagkakaligo niya kalalabas lang nito ng pinto ng banyo sa may silid niya.

"Anak..wala ka bang pasok ngayon,hindi ba't weekdays lang ..pero bakit hindi ka pumasok..?

pasensya na po kayo...aling mel nakaramdam po kasi ako ng pananakit ng puson ko kaya hindi po muna ako..pumasok..

Ganun..ba anak sya sige...mabuti pa nga na magpahinga ka.pero sabihan mo lamang ako kung meron kang kailangan para makaabiso akong bumili ng gamot.

kahit hindi na po aling mel..kaya ko pa naman po at isa pa ngayong araw lang naman ito.ipapahinga ko na lang po.

Basta anak..sabihan mo ako..huwag kanang mahihiya dahil tayo lang naman ang nandito sa bahay.

Kinakamusta ka nga pala ng mga sister mo sa batangas,ang sabi ko nalang ay maayos ang kalagayan mo .oh siya ...magluluto lang ako ng ating pananghalian para mamaya.siguro may sabaw nalang na ulam ang lulutuin ko para naman mainitan ang tiyan mo..

sige po salamat po aling mel..kasunod muli ng pagsarado niya ng pintuan..

"hay...naku mabuti nalang mabilis mag-function ang utak ko kung hindi magiisip pa ako ng idadahilan...kasalanan mo ito Mr.alejandro sebastian.."Ano pang mukha ang ihaharap ko..nakakahiya...kahit na hindi ako ang gumagawa pakiramdam ko...ako ang may kasalanan..walang tigil niyang hinahampas ang wall ng kanyang kwarto..

"Magbabayad ka talaga promise..sa ginagawa mo...Lord maaari po bang iiwas niyo na po ako sa kanya...hindi na ako makapagtrabaho ng ayos dahil sa kanya...nakakainis talaga..oh...tugon na lamang niya ngunit isang tawag ang natanggap niya mula sa kaniyang cellphone.

"UNKNOWN NuMBER...bulong na lamang niya sa kanyang isipan habang kaba sa dibdib niya kung sasagutin ang tawag mula sa telepono.

hello..sambit ni isabelle sa kabilang linya nito.mabilis na pagsagot niya sa tumawag.

"Ms.Clavio....this is Ms.jane the secretary of Mr.alejandro Sebastian.may i know why you didn't go to work today.

"Nag-email ka kasi kay Ms.dela cruz na hindi ka makakapasok...kaya naman tinawagan kita..kung anong sakit mo..? pag-aalalang tanong sa kanya nito...ngunit hindi alam ni isabelle na nakikinig lang si sebastian sa kanyang sasabihin..naka loud speaker kasi ang phone ng secretary nito.habang nakaupo naman siya at nagtitipa ng laptop.

Pasensya na po.Ms.jane sumakit po kasi ang puson ko..kaya hindi ako makakapasok.. ngayon pero dont worry..po papasok naman po ako bukas..

Ganun ba..sige..Ms.clavio..good health and take care..

thank you po Ms.jane...kasabay naman ng pagbaba nito ng telepono mula sa kabilang linya .

"sa palagay ko mahihirapan akong iwasan ka Mr.sebastian...at pagkatulala na lamang niya sa kisame habang siya ay nakahiga sa kanyang sariling kama..

"Alejandro Sebastian POV"

""I called my secretary because I found out she couldn't come to work. I was worried for no apparent reason.

"I turn up the loud speaker on the phone so I can hear better why she can't come in. Even I ask myself why I'm so anxious.

I heard everything she said. Even Ms. Jane was wondering about me because I told her to buy medicine for Ms. Clavio but I ignored it.

Ipadala mo na lamang ang medicine.Nang maka-inom na siya kaagad at makabalik sa trabaho niya. That's all I said so that Ms. Jane wouldn't notice me because I know she's close to Claire.

yes,Mr.sebastian...ako na po ang bahalang mapa-abot ang gamot sa kanya.matapos ang kanilang paguusap.Lumabas na si Ms.jane at kasabay nito ang pagsarado ng pintuan.pero nabigla na lamang si sebastian ng bumukas muli ang pintuan ng office niya.

"Hi babe..na miss talaga kita..pinadaan ako dito ni daddy...alam mo naman yun kung gaano kaya kagusto para sa akin..

yes...i know babe..you should call me first,so I know you're coming.

ok..it's just that, I also don't want you to be bothered with your work so that's why..here..I surprised you ....walang patid ang paghalik ni claire ,halik na hindi kayang pigilan nito bumababa na ang mga halik nito mula sa labi patungo sa leeg ni sebastian..habang naka-upo siya sa mga hita nito samantalang ang mga kamay ni sebastian ay nakahawak sa magkabilang baywang nito.pagnanasang hindi kayang iwasan,subalit bakit ang mukha ni isabelle ang kanyang nakikita kahit sa pagpikit ng kanyang mga mata ay ang mala-anghel na ngiti nito ang nasisilayan niya.

"Napabalikwas si sebastian sa kanyang pagkakaupo at kasunod n'un ang pagkakabagsak ni claire sa sahig nito.kaya't nasaktan na lamang ito sa kanyang pagkakaupo sa sahig.

babe....do you have a problem why did you just stand up .. "

ouch...ang sakit babe..habang iniinda nito ang mga hita niya dahil sa pagkakabagsak.

I'm sorry babe..my head just hurts I don't know why. saad ni sebastian habang ina-alalayan niya itong makatayo mula sa pagkakabagsak sa sahig.

Do you want us to see a doctor so we can find out why your head hurts.

"baka kasi kung ano na yan..babe"

I'm ok babe.dont worry....siguro na stress lang ako sa trabaho ko.

Pero iba ang nararamdaman ni sebastian,gusto niyang makita si isabelle.pinipigilan niya ang isipan niya pero iba ang sinasabi ng puso niya.kasunod ng pagbaling niya sa mukha ni claire..habang hawak niya ang dalawang pisngi nito."i love you ..claire ..so much...sambit ni sebastian...

"I love you too babe...magpahinga ka muna ahmmm....pagngiti naman ni claire sa kanya,at hawak nito ang magkabilang kwelyo ng polo niya para ayusin sa pagkakagusot...hanggang sa yakapin siya ni claire sa leeg nito.at halikan muli habang nakaupo sila sa isang couch mula sa loob ng opisina ni sebastian.

"Samantala hindi naman magkaintindihan si isabelle,dahil sa sitwasyong kanyang nararamdaman...habang nakahiga siya sa kanyang malambot na kama..halos masipa na niya ang isang unan sa kanyang paanan..wala naman talagang siyang sakit sa puson ...iniiwasn lang niya si sebastian na magkita sila,

hay...isabelle...tama na kalimutan muna ang lahat, isipin mo na lamang na isa lang bangungot ito.

"Bakit ba nagpapadala ako sa mga halik niya.isa pa wala naman kaming ugnayan pero kung makahalik siya sa akin ...daig pang may relasyon kami..dapat nga sinisingil ko siya sa lahat ng ginagawa niya..pero hindi...ako pa ang nahihiya at ako pa ang umiiwas sa kanya..hindi ba't dapat siya yun ...at hindi ako...napakasama niya talagang tao...tapos kailangan ko pang pumasok bukas...paano na lang kung magkita na naman kami...habang nakasaklob ng unan ang mukha ni isabelle at paikot-ikot siyang gumagalaw sa kama..tatayo at uupo ...hihiga na parang litong-lito siya sa kanyang ginagawa.

"Minabuti na lamang niya ang lumabas ng kanyang silid.at magtungo sa kusina...Naaamoy kasi niya ang niluluto ni aling mel.kaya't dali-dali siyang pumunta sa kusina.

"wow..ang sarap naman po ng niluluto niyo aling mel.hindi magkumayaw si isabelle sa amoy ng ulam na niluluto ni aling mel.

"Oo...anak masarap talaga ito....sinigang na baboy.....alam kong masasarapan ka dito...oh siya anak...maghahain na muna ako ng tayo ay makakain na ng tanghalian. akmang kukuhanin na ni aling mel ang mga pinggan ng maunahan siya ni isabelle sa pagkuha ng mga ito.

"Ako na po..kayo na nga po ang nagluto...kaya ako na po bahala maghain para po sa atin naguhutom na din naman po ako.

oh siya ...sige..anak ..sandali at ilalagay ko lamang itong ulam sa lamesa..

"Napadighay na lamang si isabelle matapos niyang maubos ang kanyang pagkain.kasunod ng pagtawa naman sa kanya ni aling mel.

"naku..ikaw talagang bata ka..matanong ko lang kamusta nasa trabaho mo hindi ka ba nahihirapan..

madali lang naman po ang ginagawa ko.pero nahihilo po ako kapag sumasakay sa elevator..heheheh.

"Masasanay ka din anak..sa una lang naman yun...dati ganun din ako..nuong nabubuhay pa ang asawa ko.kaya kahit man nagiisa ako ngayon masaya pa rin..dahil ang mga ala-alang yun..habang buhay kong dadalahin..

Maaari ko po bang malaman kung bakit siya namatay aling mel...wala po ba kayong naging anak. seryosong saad ni isabelle pero ang mga ngiti ni aling mel ay hindi pa din nawawala sa pagkakatitig sa kanya.

"hindi ako biniyayaan ng anak pero my itinuring akong anak.at hanggang ngayon...malimit siyang tumatawag sa akin.sa katunayan nga hindi lang iisa kundi dalawa pa.simula ng mga bata pa sila ako na kasama na nila...palaging busy ang mga magulang nila noon.halos hindi na magkaroon ng pagkakataong makasama na nila ang mga anak nila.pero ganun pa man masaya sila dahil nakilala nila ako.pero alam mo ba duon ko nakilala anak ang napangasawa ko...matalik siyang kaibigan nuon ng mga magulang na inalagaan ko dalawang bata.kaya't nang ikasala kami sila din ang nagayos at gumastos sa kasala namin kahit ayaw pa nuon ng asawa ko.habang nakangiti si aling mel sa pagkukwento ng kanyang buhay...kay isabelle..

"talaga po..ang ganda naman po pala ng story ng lovelife niyo aling mel.

"Anak..ang pagibig dumadating sa hindi mo inaasahang panahon..minsan kahit na nagmamahal tayo oh may minamahal na tayo hindi pa din natin maiiwasan ang takda ng panahon...maiintindihan mo din isabelle kapag nagmahal ka...pero huwag mong kakalimutan na kahit gaano pa man ang pagsubok...kung sa alam mong tama ang ginagawa mo.puso pa din ang dapat mong sundin...dahil minsan lang tayo magmahal.

"ahmmmm.sana nga aling mel kasing ganda din ng lovestory nyo ang lovelife ko.kasi sa tingin ko malas po ako dyan.hehehhehe

naku...anak h'wag mong pangunahan ang panahon dahil hindi mo masasabi kung anong sunod na maaaring mangyari..anak..

kung sabagay po..pero kailangan ko muna makaipon...kaysa umibig..hehhehehehe

ikaw ang bahala...pero ako na nagsasabi sayo hindi mo makakayang pigilan kapag naramdaman muna yun.

aling mel...naman....halos tawanan ang namumutawi sa kanilang dalawa...madami pa silang pinagkwentuhan kaya hindi na din nila namalayan na naubos na nila ang ulam sa lamesa...matapos nun ay tumulong na si isabelle sa paglilinis sa kusina,habang biruan at halakhakan ang maririnig sa kanilang dalawa.

Maagang nagising si isabelle pero hindi pa din niya malimutan ang mga ngiti nila sa isat-isa na halos hindi kayang tumbasan ang saya.

"oh..anak..hindi ka ba kakain muna bago pumasok sa trabaho mo...nakagawian na ni isabelle ang kumain na lamang sa kumapanya kaya nagbabaon na lamang siya ng pagkain araw-araw para kahit papaano ay makatipid din siya.May kamahalan din kasi ang pagkain sa canteen ng company kaya naman napapaurong na lamang siyang bumili.

Aling mel..magbabaon na lamang ako baka matraffic po kasi ako ngayon.noong nakaraan po kasi muntikan na akong malate..ngiti na lamang niya sa matanda.

"sige anak...sandali at kukuhanin ko lamang ang ibabaon mo..

salamat po aling mel..habang nagaayos siya ng mga gamit niya at abalang nagsusuot din ng kanyang mataas na heels..

"Anak...heto na ang baon mo hwag kang magpapaka-gutom duon.mahirap na..

"sige po salamat po.aalis na po ako.halos takbuhin na niya ang labas ng bakod nila dahil baka matraffic na naman siya sa byahe niya.

"Laking pasasalamat na lamang niya dahil maaga siyang nakarating sa kumpanya na kanyang pinapasukan.

heto na naman ....ako sasakay na naman sa lift na talagang nakakahilo ...kung maaari ko lang liparin ang taas ng building na ito.nagawa ko na.bulong na lamang niya sa kanyang sarili.

pero akmang papasok na siya sa lift ng biglang magulat siya sa kanyang nabungaran.kaya't mabilis niyang naiurong ang kanyang mga paa paalis sa kanyang kinatatayuan...

Ano ba ito...? sa daming makikita ko siya pa talaga at nagyong umaga pa.masisira na naman ang araw ko nito.

subalit mabilis siyang nakaalis sa kinatatayuan niya pero hindi pa siya nakalalayo ng magsalita ito...sa likuran niya...

"are you avoiding me ...Ms clavio...how are you feeling. are you still in pain. did you take the medicine I sent.sunod-sunod na tanong nito sa kanya habang ang dalawang kamay nito ay nasa kanyang bulsa at seryosong nakatitig sa kabuuan ng kanyang mahubog na katawan.

"ibig bang sabihin ang ininom kong gamot kahapon ...na ibinigay ni aling mel ay galing sa kanya.ganun ba...kainis ...kahit kailan talaga masyado siyang nakikialam sa buhay ko.ang laki na nga ng ginawang kasalan niya tapos heto na naman ....kung makakahanap lang ako jg ibang trabaho baka matagal na akong umalis at nagresign..kaso..ang laki ng sahod ko dito kaya mahirap ng makahanap ng iba.tanging bulong na lamang niya sa kanyang isipan kasabay ng pagharap niya kay sebastian.

pero bago pa siya..magsalita ay isang ngiti mula sa kanyang labi ang iginawad niya dito."hindi kita iniiwasan Mr.Alejandro Sebastian..kailangan ko lang magtungo sa comport room ...nakakramdam kasi ako ng pagihi...at isa pa wala na po akong sakit..at salamat na din po sa medicine na ipinadala mo.that's all...thank you..habang pagtungo niya lamang sa harapan ni sebastian.

"It's good and you're fine when you get sick..but after you C.R. go straight to my office..because you left a lot of work..I moved your table so you don't go down and up in my office do you understand me Ms.clavio.

it.

"Halos hindi siya magkaintindihan sa mga sinabi sa kanya ni sebastian..."tama ba ang narinig ko inilipat niya yung table ko sa office niya at bakit hindi naman ako secretary at mas lalong wala naman akong posisyon para ilipat niya yun.nababaliw na talaga siya..papaano na alamng ako makakaiwas sa kanya,kung mas lalao ko pa siya makikita..hay ...parang mas lumalala pa ang pagkaka-absent ko kahapon.tugon na lamang niya sa kanayang isipan habang tulala siyang nakatitig kay sebastian..

"can you hear me.Ms.clavio.

"yes ...i hear you.Mr.Alejandro Sebastian habang nakasimangot ang mala-anghel niyang mukha

pero bago pa siya lampasan ni sebastian isang bulong sa kaliwang tenga niya ang sinabi nito.

"iwasan mong sumimangot.. You know why. You are losing the beauty of your face.sabay ngiti nito at baling nito sa harap niya.

See you in my office..Ms.Isabelle Morales Clavio..huling sabi nito sa kanya.

ahmmmm.....nakakainis talaga nagawa pa niya magbiro ha...may-araw ka din Mr.Sebastian..

ngunit nakalayo na ito sa kanya kaya't hindi na nito narinig ang mga sinasabi niya.