Ceylan
Kahvaltının ardından Tahir sandalyesinden kalktı, pencereye doğru yürüdü. Ceketini çıkarıp koltuğun arkasına astı, gömleğinin kollarını dirseğine kadar sıvadı. Paketinden bir sigara çıkardı, yaktı. Dumanı yavaşça üflerken başını hafifçe yana eğdi ve beni süzmeye başladı. Gözleri önce yüzümde gezindi, sonra boynumdan göğüslerime indi dar elbisenin belimi nasıl sımsıkı sardığını, eteğinin kalçalarımı nasıl ortaya çıkardığını tek tek taradı. En sonunda bakışları topuklu ayakkabılarımda durdu. İnce, siyah bileğime dolanan bantlarıyla tam onun istediği gibiydi. Sigarasından bir nefes daha çekti, dumanı havada süzülürken dudakları hafifçe aralandı.
İçimde bir ateş tutuştu. O bakış… o yavaş, aç, sahip çıkan bakış beni her seferinde eritiyordu.
“Ne diye bana öyle bakıyorsun?” diye fısı
