Ceylan
Erkekler sigara molası için dışarı çıkınca, salondaki hava bir anda hafifledi ama benim içimdeki yük hiç azalmamıştı. Tam aksine, Esmer’in üzerindeki o gizemli hüzün ve gerginlik, son dakikalarda iyice artmıştı. Daha fazla dayanamadım. Yerimden kalkıp onun oturduğu koltuğun hemen karşısındaki boş yere oturdum. Tarçın da yanımızdaydı, merakla bize bakıyordu.
Derin bir nefes aldım ve Esmer’in gözlerinin içine baktım. “Anlat bakalım Esmer,” dedim sesim mümkün olduğunca yumuşak ama kararlı çıkmaya çalışarak. “İnşallah bana şaka yapıyorsundur...”
Esmer başını daha da eğdi, parmaklarıyla koltuğun kumaşını buruşturuyordu. Yutkundu. Sesi neredeyse bir fısıltı gibiydi. “Keşke... keşke şaka olsa, Ceylan. Ama annem çok ciddi. Geçen gün telefonla konuşurken duydum. Gerçekten de öyle bir heve
