Marahan akong humakbang palapit sa tulalang si Sheryl. Sinakloban ng magkahalong tuwa at pangamba ang puso ko sa muli naming pagkikita; tuwa dahil nahanap ko siya at pangamba dahil ang presensya niya ay nangangahulugang nandito din ang lahat ng ikaanim na henersyon ng mga alius -ang mga bata.
"Ate!" sabik na tinakbo ako nito sabay yakap saakin. Mahigpit. Mainit na tila ayaw nang kumawala. Parang nakahanap ito ng kakampi sa gitna ng kapahamakan.
Niyakap ko ito pabalik. Mahigpit habang hinahaplos ang buhaghaging buhok nito. Napahagulgol siya at tila isang batang umiiyak sa magulang habang sinusubukang itago ang lahat ng pasakit. Ramdam ko iyon dahil sa lungkot ng t***k ng kanyang puso na naramdaman ko nang gamitan ko siya ng aking kakayahan. Nangulila siya. Nagdusa. Nagtimpi at nagtiis sa
