Umutsuzluk en yakıcı zevktir, özellikle de içinde bulunduğun durumun çaresizliğini açıkça kavramışsan...
(Dostoyevski)
DEREN TEPELİ
Karşımda durup bana sanki orada olmam çok normalmiş gibi bakan Poyraz, hayatım boyunca hissetmediğim bir korku içime salıyordu. Bir şekilde onun bana zarar verebileceğine inanıyordum. Bu öylesine tüm insanlara karşı hissettiğim güvensizlikten kaynaklanan bir şey değildi. Bir şekilde burada ters bir şeyler olduğunu görebiliyordum.
“Poyraz?”
“İyi misin Deren? Ağrın var mı?” dediğinde sakin olmaya çalışsam da korkuyla karışık konuşabilmiştim.
“İ-iyiyim. Ne oldu? Nerdeyim?” diye sordum.
“Güvendesin merak etme” dediğinde kendimi asla güvende hissetmiyordum.
Hareket etmeye çalıştığımda boynumda hissettiğim ağrı ile yüzüm buruştu.
“Hareket etmemeye çalış, ke
