คาเฟ่เล็ก ๆ ย่านสุขุมวิทในบ่ายวันอาทิตย์อันเงียบสงบ
พิมดาวนั่งจิบโกโก้ร้อนพลางมองออกไปนอกร้านอย่างเหม่อลอย ไม่รู้ว่าอะไรดลใจให้เธอมานั่งที่นี่
หรือบางที...เธอแค่อยากหนีจากความรู้สึกบางอย่างที่ยังไม่ชัดเจนในใจ
เสียงกระดิ่งหน้าประตูดังขึ้น
พิมดาวหันไปมองตามสัญชาตญาณ และจู่ ๆ หัวใจก็เหมือนจะหยุดเต้นไปชั่วขณะ
“วายุ…”
ชายหนุ่มในเสื้อเชิ้ตสีขาวกับกางเกงสแลคเข้ารูป เดินเข้ามาด้วยแววตาที่เธอเคยรู้จักดี
เขาเปลี่ยนไปจากเมื่อก่อน ดูสุขุมขึ้น แข็งแรงขึ้น…และยังหล่อแบบที่เคยทำให้เธอหวั่นไหว
“ขอโทษที่มารบกวนนะพิม แต่ผมรู้มาว่าคุณยังมาที่นี่บ่อย เลยลองเสี่ยงดู…”
เธอกะพริบตาถี่ ๆ ก่อนจะตอบ “นาย...มาทำไม”
“มาขอโอกาส” เขายิ้มเจื่อน ๆ “ไม่ใช่แค่ขอโทษ แต่ผมอยากเริ่มต้นใหม่…ถ้าคุณยังไม่ลืมผม”
พิมดาวนิ่งไป มือจับแก้วแน่นจนเย็นชืดในอุ้งมือ
เขายังจำได้ว่าเธอชอบโกโก้ร้อน หวานน้อย
เขายังรู้ดีว่าเธอมัก
