แม้เช้าวันใหม่จะมาพร้อมแสงอ่อนของดวงอาทิตย์ แต่มันไม่ได้ลบล้างความรู้สึกที่ยังติดอยู่ในใจพิมดาว
หลังจากค่ำคืนที่อบอุ่น เธอรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบอ่อนโยนขึ้น
แต่ในขณะเดียวกัน...
มันก็เปราะบางขึ้นด้วย
อชิระเดินออกมาจากห้องน้ำ สวมเสื้อเชิ้ตสีขาว กำลังติดกระดุมทีละเม็ด ขณะที่มองเธอที่นั่งอยู่ปลายเตียง
“วันนี้คุณต้องไปไซต์งานกับพี่เกดใช่ไหม?” เขาถามพร้อมยิ้ม
พิมดาวพยักหน้าเบา ๆ “ค่ะ แต่บ่าย ๆ ถึงจะออกค่ะ ตอนเช้าขออยู่ที่นี่ก่อนอีกนิด...ได้ไหมคะ?”
อชิระเดินเข้ามานั่งข้าง ๆ สวมแขนโอบไหล่เธออย่างอ่อนโยน
“คุณอยู่ได้ทั้งวันเลยก็ได้…ถ้าคุณอยากอยู่” เขาพูดเสียงนุ่ม
เธอยิ้ม ก่อนจะซบหน้ากับไหล่เขาอย่างเหนื่อยล้า
“พี่อชิ…” เสียงเธอเบาราวกระซิบ “…เราจะเป็นแบบนี้ได้จริง ๆ ใช่ไหมคะ?”
“หมายถึง...แบบไม่ต้องหลบซ่อน?” เขาเลิกคิ้วนิด ๆ
“ค่ะ…”
เขาเงียบไปชั่วครู่ ก่อนจะจับมือเธอไว้แน่น
“ผมพร้อมเปิดเผยค
