เสียงนาฬิกาบอกเวลาเก้าโมงเช้าในเช้าวันจันทร์ที่ดูเหมือนจะสงบ...แต่ไม่ใช่เลยสำหรับพิมดาว
เธอเพิ่งเดินเข้าออฟฟิศพร้อมกาแฟเย็นในมือ
แต่แล้วเธอก็หยุดชะงัก เมื่อเห็นกลุ่มคนในทีมมองเธอด้วยสายตาแปลกไป...
ไม่ใช่แค่มอง...แต่เหมือนกำลังซุบซิบ
“เช้านี้คุณอชิระเรียกประชุมด่วนเฉพาะทีมพัฒนาผลิตภัณฑ์นะ ดาวรู้ยัง?”
เสียงเพื่อนร่วมทีมคนหนึ่งกระซิบเบา ๆ ข้างหูเธอ ขณะกำลังนั่งลง
“ไม่ได้อยู่ทีมพัฒนาฯ ทำไมเขาถึงเรียกฉัน?” พิมดาวขมวดคิ้ว
“ก็ไม่รู้สิ แต่เห็นว่าเขาจะให้คนจากฝ่ายการตลาดเสนอไอเดียร่วมกับโปรเจกต์ใหม่โดยตรงเลย”
ทันทีที่ได้ยินแบบนั้น พิมดาวรู้สึกเหมือนโดนฉุดออกจากฝันหวาน...
นี่มันคือการเปิดโอกาสครั้งใหญ่ในหน้าที่การงาน
แต่ทำไม...ทำไมสายตาคนรอบข้างถึงไม่ใช่สายตาแสดงความยินดี?
______
ในห้องประชุม
อชิระนั่งอยู่ที่หัวโต๊ะ ชุดสูทสีเทาเข้มของเขาทำให้บรรยากาศดูเป็นทางการ
แต่ดวงตาที่สบกับเธอเ
