Chapter Nine – Hard To Let Go
885 Words
Chapter Nine – Hard To Let Go
*Matt P.O.V
Napasabunot ako sa buhok habang naghihintay ng resulta sa labas, maya maya pa'y dumating na si Sir Andrew. "Sir-" malakas na ibinalandra niya ako sa pader.
"You promised na hindi mo siya sasaktan! Na hindi mo siya ipapahamak! Pero ano tong nangyari ha?! Bakit mo hinayaan na mangyari sa kanya toh!"
"Andrew, enough!" si Sir Joshua at inilayo niya sa akin si Sir Andrew. "It is not his fault, it is ours, and it is our duty to protect them not themselves." He sighed. "Matt, sumunod ka sa akin." Seryosong sabi ni Sir Joshua sa akin.
"I am sorry Sir Andrew." Sumunod na ako kay Sir Joshua.
—
Pagpasok namin sa loob ng office nila, ay kaagad na pinindot ni Sir Joshua ang isang malaking screen sa gilid at doon kitang kita lahat ang bawat sulok sa loob ng campus. Muli siyang may pinindot at doon lumabas ang mukha ng babaeng may tattoo kagaya ng aking ama.
"Mesessy Jong Ok, codename Silent K. Do you know her?" Sir Joshua asked me.
"I just met her here. Wait a minute... Jong Ok?"
Tumango si Sir Joshua. "Yes Matt, she's your sister." Muling may pinindot si Sir Joshua at plinay - back niya ang ang video, nakita ko ang pangyayari mula sa pagbato kay Cheche at kung paano siya nasaksak."
"Kung gusto niya talagang patayin si Cheche, madali lang sa kanyang gawin iyon, she's an expert of killing. Sinadya niyang mapansin siya bago pa niya ibato ang kutsilyo kay Cheche, at ang ginamit na pansaksak kay Cheche ay hinaluan lamang ng chemical para mamanhid ang buo niyang katawan at makatulog. Hindi din ganoon kalalim ang sugat na natamo ni Cheche."
"Bakit niya ba ginagawa ang lahat ng ito? At paano siya nakapasok sa school na ito? Sinunog nila ang building, bakit hindi pa siya paalisin sa school na ito?"
"Lahat kayo ay pantay pantay, lahat kayo ay may karapatang manatili sa school na ito, at gaya ng sinabi ko, walang makakaalis kung hindi kayo natuto dito sa loob. Silent K, is our student that's why she's here and she'll be punish later. But if I were you, lumayo layo ka muna kay Cheche, ayusin mo muna ang dapat mong ayusin."
—————-
"One, Two, Three!"
"Ahhhhhh!" napahiyaw si Mesessy ng buhusan siya ng malameg na tubig sa loob pa man din ng isang airconed room. Napatingin kami lahat sa mga screen na lumitaw sa bawat sulok ng campus. Lahat kami napahinto at pinanuod ang punishment na natamo nito at ang kasama nitong lalaki. – ang lalaking sumaksak kay Cheche.
Hindi ko alam na may kapatid pala ako dahil buong buhay ko ang alam ko mag-isa lang ako. Muli na naman itong binuhusan ng malameg na tubig kaya muli itong napahiyaw at napayakap sa sarili, kitang kita din namin ang panginginig ng katawan nito. Pero kaagad na niyakap siya ng kasama nito.
"Matt, she's awake." Si Christian sa akin.
I sighed. "That's good to hear that."
Tumingin din si Christian sa screen at napasipol ito. "Are you not going to see her?" tukoy niya kay Cheche.
I shook my head and stared Mesessy. "This is not the right time for us." Tama hindi pa oras namin ni Cheche ngayon, kailangan ko munang harapin ang kapatid ko.
—————
*Cheche P.O.V
"Are you waiting for someone? Kanina ko pa napapansin na panay ang tingin mo sa door?" si Bri sa akin, habang pinagbabalat niya ako ng apple pang laman tiyan ko lang.
Napayuko ako. "Don't mind me nalang."
"Hey.. I know what you feel Chescka. It is really hard to like someone who doesn't seem to like us the way we did."
I smiled, now I remember her, siya iyong inignora ni Mr. Volunteer sa Danger Zone. "You like him?" I asked her.
"He's my boyfriend." Aniya at ibinigay sa akin ang hiwa-hiwa ng apple. "Don't ask anything about us, dahil mababaliw ka lang." tiningnan nito ang relo. "I have to go."
"Thank you for dropping by and for saving me Bri."
"Don't mention it." She answered and walked out the door. I sighed, nasaan siya? Bakit hindi man lang niya ako dinalaw o kinumusta man lang...
Kinabukasan.
Magaling na ako kaya, makakapasok na ako ulit, isang araw lang ang naging absent ko kaya siguradong makakahabol pa ako sa klase. I saw Matt with Erick, at pasalubong sila sa akin. Hinanda ko na ang malapad at matamis kong ngiti sabay angat ng kamay.
"Hi M-"
Ang ngiti ko ay unti-unting naging hilaw at nawala dahil nilagpasan lang niya ako, si Erick ang huminto sa harap ko, ibaba ko ang kamay ko.
"Cheche.." I am a brave one, I will not cry, no! hindi ako iiyak! Mabilis na nahawakan ako ni Erick sa mga braso ng akmang susundan ko na si Matt "Listen Cheche, just give him a break, this is for your own sake."
"I don't care!" iwinaksi ko ang braso ko at nabitawan ako ni Erick, tumakbo ako pahabol kay Matt. "Matt Jong Ok!"
↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔
- Writer
