Chapter 47
Venice
-
"I'm sorry," pag-uulit ko pa nang hindi magsalita si Warren.
Narinig ko ang pagbuntong hininga nito, bago niya ako nilingon mula sa pagitan ng leeg at balikat niya. Tipid akong ngumiti, kapagkuwan ay unti-unti rin siyang binitawan. Kaagad pang bumaba ang atensyon nito sa nanginginig kong kamay.
Hindi rin nagtagal nang balingan niya ako, saka naman ako napaatras upang bigyan ng espasyo ang gitna naming dalawa. Yumuko ako, ilang ulit pa akong napalunok. Hirap na hirap akong huminga dahil napapangunahan ako ng kaba, kalaunan nang tumikhim ako.
"Alam kong ilang beses na akong nag-sorry sa 'yo, pero gusto ko lang ulitin ngayon— again, I'm sorry." Bumuntong hininga ako, bago nagtaas ng tingin sa mukha ni Warren.
Hindi ito umimik, o kahit ang magpakita man lang ng emosy
