A RAINBOW BEHIND THE STORYMY CLOUDS

🌺 EP 28 CONFRONTATION

Justine's Pov-

Looking at the picture I just transfer on my small house. Ay mapait akong napangit, It was 7pm

These days may napapansin na ako kay Mathias, we're getting more closer than before, assuming talaga ako. He was also helping me a lot lately. Kung hindi lang nya sinabe na bakla sya ay baka iisipin kunang may gusto sya saakin.

'Ang assuming ko diba?'

'Like bro it's Rodolfo Andress Mathias Fernandez'

Kilala sya sa Manila. Tapos ako isa lang simpleng istudyante sa SHC sa Batangas, wala na ang mga magulang.

'and thinking that he will also like me back?'

'people might say, that's ridiculous'

Napatalokbong ako ng kumot sa kwarto ng kubo, I am here to continue may Chapter 4. Nakapasa na ang iba kung mga kasama sa cp4 At 1 rrl nalang ang wala pang results at ako ang gagawa nun it's compost of 2-3 pages. A4 naman ang size ng research namin kaya ayos lang.

It's a lot of work and need to be submitted on Monday, at halos wala akong magawang progress sa research namin sa school dahil sa pageant and talent practice. Tuwing gabi kulang sya nagagawa,

'Ang gwapo talaga ni Mathias lakas maka inspire!'

Nasabe ko nalang sa aking isipan habang tinitignan ang painting nya sa kubo ko. Mahirap na kase at baka makapasok ulit ito sa kwarto ko at makita nya ang painting kaya inilipat ko nalang dito. May kurtina naman na nagtatakip dito kaya hindi rin sya makikita agad.

"Budang!"

Napatayo ako sa kama bigla ng may marinig akong boses mula sa labas ng kubo. Dali-dali kung tinakpan ang painting ng kurtina at tumungo sa veranda ng kubo.

"Mathias? Gabi na ahh?"

"Pa wifi ulit, tinanggal ang wifi namin papalitan na raw yun"

"Ha bakit?"

"Mahina raw kaya pinapagawaan nalang ng small tower instead of using another coconut tree"

"Ganun ba, pasok ka"

Mabuti nalang at naka set up ulit itong kubo kagaya nung nakaraan na bumisita si Mathias. At balak kung magpuyat ulit para sa research.

"Nagpapaganda ka dapat ngayon para sa pageant tapos mukang magpupuyat ka"

Sabe ko dito.

"Yeah, I don't trust anyone to do the Chapter 4. A lot of mistakes happened on our paper before. Back when I was a 11th grader. I let my members help me and hindi ko rin sya na check ng maayos dahil pasahan na kinabukasan"

'Ganun pala ang nanyare. Kaya napansin kung halos lahat ng free time na nakikita ko sya laptop nya ang kaharap'

May trust issues si bakla,

'nangyare din saakin yan noon but I really appreciate my members' hel'p. Pag pina revise ko ang pinasa nila at may konteng mali nalang dito ako nalang ang nagtatama.

"If I want to become a doctor I must have excellent grades. And I can't just rely an output on them with a 50/50 chance of accuracy and mistake. Knowing the fact that chapter 4 is really important."

May point naman si Mathias pero baka mainsulto naman ang mga kasama nya sa ginawa nya. Paano nya kaya sinabihan ang nga ito na sya lang ang gagawa ng buong chapter 4.

"Yung assistant mo di moba pinatulong?"

"She help me she's probably having a good sleep today. Sya ang gumawa ng buong chapter 3"

Ang dali lang naman ng chapter 3 eih, presentation of results lang. Gagawa kalang ng tables at ilalahad ang interview answers and data collection results.

"My members help on our chapter 1 and 2 sila din ang nag pa survey and interview. Their task on the remaining days is to study, I also create a reviewer for them"

'Ay sana all Mathias ang advance mo be 3rd week panaman ng January ang defense'

"Advance"

"Better than cramming"

Dapat nga gumawa narin ako ng reviewer, pagnatapos ako sa chapter 4.

After a short talk with Mathias napag-isipan ko naring simulan na ang gawain ko.

But it looks like we're not only having a short talk, kase tinatanong nya ako everytime we get completely silent sometimes it takes 20 minutes but its way more better than not talking for a long time.

"What about you? Your supposed to have a beauty rest today"

"Ang chapter 4 hindi kopa natapos. And I don't need a beauty rest lipstick lang sa monday ang kailangan ko"

Ilang sigundo pang hindi nagsalita si Mathias sa sagot ko.

"Wha-t? Wala bang magaayos sayo?"

"Hindi naman sa wala but ayaw ko baka kung ano lang gawin sa muka ko pag kumuha si lola. Iniingatan kotong kilay ko bakla tapos baka kortehan ng make up artist heck no!"

He laugh at my agony. Kaya napatingin ako dito, he wa still focusing on the screen pero tumingin din sya sa gawi ko kalaunan.

"Hindi rin naman ako mahilig sa mga make up kaya ayos lang—"

"I'll do your make up and hair on monday 10am sharp sa bahay make sure your tummy is full. May gown kana ba?"

Natigilan ako saglit sa sinabe ni Mathias.

"Really? Sure ka? Diba dapat magaayos karin para sa sarili mo?"

'Baka makaabala lang ako'

"I only need 1 hour to prepare my self for the event. So may gown kana ba?"

'oo nga pala wala pa akong napipili nyeta'

"Wala pa"

Napansin kung sinara nito ang laptop nya kaya natuon ang buong atensyon ko rito.

"Wala pa? Why?"

"Eihhh kase nakakapagod maghanap wala naman akong alam sa mga gowns nayan!"

"Gaga ka 7am pumunta ka sa bahay bukas pupunta tayo sa SM"

"Ha?—hh sige"

Buti nalang nandito si Mathias savior ko talaga sya! Paano kung wala si Mathias? Baka hindi ako makapag desisyon ng tama para sa pageant.

I bet he didn't even have to study for the Q&A stock knowledge lang ang dala-dala nyan.

Sinabe din naman saamin ay personal opinion naman ang isasagot sa final QA may categories rin na binigay, pero kinakabahan parin ako habang iniisip yung possible questions, and what if hindi ko masagot ng maayos? Shetttt.

"Kinakabahan kaba Budang?"

"OO!! SOBRA!! Parang gusto kung hilahin ang buhok ko sa sobrang kaba!"

"Alam mo naman na hindi yan makakatulong, thinking of the pageant of how will it flow it will just make you feel pressure. Ang dapat mong gawin ay alalahanin ang positions, steps, stopping point at oras. And let everything flow not minding some useless prediction of circumstances, mag-reresulta lang yan sa pagkalito, kaba and even physical mistakes"

Tama si Mathias alalahanin ang paghahanda physically and mentally hindi makakatulong ang pag overthink! Pero bakit inaalala ko padin?!

'Wahhhh'

Gusto kung sumigaw, kaso gabi na.

Gusto kung magwala, kaso makalat yun.

Ang daling sabihin ang hirap gawin. Pero kayang-kaya ni Mathias yun, sanay kase sya dito.

How amazing it was to think of a person who was handsome and intelligent at the same time. That's rare to find,

"That's why we have practice. To make everything possibly flow smoothly at the exact day"

He was so good in many aspects yet, hindi sya nagyayabang sa mga kakayanan nya. If you won't ask him about his achievements saka nya lang yun sasabihin, if you didn't ask he won't also say it.

I am still wondering kung pano nya sinabe sa mga kasamahan nya na sya lang ang gagawa ng cp 4 but I think maayos nya naman itong sinabe. Sa huli ay tinanong ko rin ito

"Mathias pano mo sinabe sa mga kasamahan mo sa research na ikaw lang ang gagawa ng chapter 4?"

Napansin kung kumunot bigla ang noo nya sa tanong ko pero sinagot rin ako nito.

"Thanks for your effort everyone, you can start studying the 3 chapters. Ako na ang gagawa sa chapter 4. I hand them the printouts after"

As expected in Mathias wala ng paligoy-ligoy pa direct to the point when handling works with other people.

"Ang saya nila sa sinabe ko but my assistant ask me if she could help"

"Pero sabe ko kaya ko naman, at nagpasalamat sya at hinayaan ako"

Nappatango-tango nalang din ako sa sinabe ni Mathias. Babalik na ulit ako sa gawain ng magtanong si Mathias,

"How about you with your members?"

When I look at him naka tingin na sya sa laptop nya.

"Maayos din malaki ang tulong saakin ng mga kasama ko at ni press Dane—"

"Dane, sya yung katabi mo sa theater room right?"

"Ahh oo?"

Napansin nya pala yun?

'Ito namaman po tayo sa pagiginga assuming natin'

'Bakit nya pansin yun?'

Napapaisip nanaman ako kung bakit yun tinanong ni Mathias.

"He's close with your cousin too"

"Magkaklase kase kami since junior highschool. Kaya oo. He was our president since then, that's why some people call him press Dane or FPD (former press Dane) kahit VP lang yun ng campus"

"That answers my confusion then "

And for then nth time napatitig nanaman ako dito habang binababa nya ang eyeglasses nya sa tungki ng ilong nya.

'Sobrang gwapo nya talaga!!! Siguro madami naring nagsasabe sa kanya nun. But damn it!! Sobrang gwapo nya talaga'

Dahil sa kakatitig ko dito ay diko na namalayan na nalaglag na pala yung pencil case ko sa ilalim ng mesa. Kaya umalis ako ng upuan para kunin yun may nakita akong lapis na napunta sa may paanan ni Mathias kaya inabot ko ito.

"Budang—"

At dahil sobrang tuon ng atensyon ko sa pag abot ng ballpen sa may paanan nya ay nung tinawag nya ang pangalan ko ay napa angat ako ng tigin bigla dahilan para tumama ang ulo ko sa mesa.

'Shett sobrang sakit!!'

Ang lakas nag pagkabungo! Kahoy pa naman yung mesa.

Napahaling-hing tulog ako sa sakit, without even letting a single word came out of my mouth

'Shett ang sakit!'

Bumukol ata, gumapang ako palabas sa mesa napahawak parin sa ulo ko malapit pa sa noo tumama.

"Gaga ka, ba't tumama yang ulo mo sa mesa!"

Narinig kung tumunog ang upuan sa tingin ko ay umalis sya sa pagkakaupo rito.

"Yung ballp—en kase nahu—log, nagu—lat ako sa boses mo kaya tumama—yung u—lo k—o sa me—sa"

"Gaga ka mukang malakas yun—"

Natigilan si Mathias sa pagsalita kaya napapikit-pikit ako na dumilat, gaga naiyak pa ako sa sakit.

"Budang!! Dumudugo!!"

"Ha?!"

"Oo!! Teka kukuha ako ng tissue! Saan ang tissue mo?!"

"Sa kwarto ng kubo!"

Umalis saglit si Mathias at nang bumalik ito ay napatitig sya saakin saglit saka nilahad ang tissue. May dala rin syang first aid kit.

"Gaga ka talaga!"

Kumuha muna sya ng ilang tissue para pahiran ang iilang dugo na bumababa na sa noo ko saka sya kumuha ng wipes para punasan ito.

Ako naman habang napatingin sa tissue na may dugo ay kinabahan ng sobra.

"Ba't ang dami ng dugo Mathias?!"

"Ang lakas ba naman ng pagkabungo mo hindi yan dudugo?!"

Sa tansya ko aabot sa 1 kutsara yung mga dugo mula sa ulo ko. Oa na kung oa pero nangamba talaga ako at baka hindi huminto,

"Gaga ka buti hindi ko kailangang putulin tung iilang bangs mo magmumuka ka talagang ewan sa pageant"

Sa huli ay nalagyan na ito ng benda, maliit lang raman raw ang sukat ng sugat pero mukang medjo malalim na sakto para dumugo ito.

"Ayos kana ba mahapdi paba?"

"Hindi na"

Punanasan ko ang mata sa huli at inayos ang buhok ko nilagyan ko ng clip para maayos ito.

Natawa rin ako bigla ng maisip ang natatarantang muka ni Mathias kanina.

"Sa pagkakaalam ko hindi naman malala ang sugat mo pero nabagok ba pati yung braincells mo at tumatawa ka nalang bigla jan"

"Hindi pa ako nababaliw, may naisip lang. Bumalik kana sa gawain mo"

"Tapos na ako, ikaw?"

"Tapos na din. Titignan ko yung nga bituin sama ka?"

Tumayo ako at pinindot ang controller ng bubong ng veranda, may glass kase na naka install rito at na itatas ang bubong nito na yari sa Metal at natitiklop din.

Pinatay ko ang ilaw at humiga ako sa sahig na may bedsheets kumuha rin ako ng unan. Maya-maya pa naramdaman ko na tumabi din saakin si Mathias at umupo ito.

'Ang ganda ng buwan at mga bituin ngayon'

"The moon is beautiful isn't it?"

Tanong ni Mathias saakin na ikinangiti ko.

"The moon is beautiful"

Napatingin ako dito habang naisabe ko yun, ang ganda mong likha ng sining Mathias.

I wish I could express how precious you are and tell you how amazing you are.

Pero kapag sasabihin ko yun ay baka lumayo ka naman saakin ng paunti-unti.

Humiga si Mathias sa tabi ko kalaunan habang nakalagay naman ang kamay nito sa tyan nya. Napaiwas ako ng tingin ng mapatingin ito sa gawi ko,

'Shett ilang beses kuna syang naitatabi ng ganito pero kinikilig parin ang lola nyo'

Hindi naman ako ganito sa ibang lalaki noon kay Mathias lang talaga, siguro dahil ay nabigyan ny ng buhay ang fictional man ko. Hindi naman kasama sa delulu ko na bakla ang fictional man ko pero ang katangian ng fictional man na gusto ko ay halos lahat nanduon kay Mathias.

Maliban sa pagiging bipolar minsan.

Habang naiisip na dadating ang araw sa ayaw at sa gustuhin ko man mawawala nalang bigla si Mathias sa tabi ko.

Kaibigan lang naman ang turing nya saakin, kaya hindi sya malulungkot pag nagkalayo kami.

Kung mamimis nya ako ay mamimis nya lang ako bilang kaibigan hindi kai-bigan.

Mapapakanta nalang talaga ako ng,

"Hirap tanggaping 'di mo na ′ko kailangan

Sana nama′y nilabanan mo

Ano'ng nangyari sa "Tayo hanggang sa huli?"

Tuluyan bang kakalimutan na?

Ayoko pang mawalan ng pag-asang

Mga mata mo′y masilayan ko

At kahit ano pa'ng gawin kong pagkukunwari

Ay tila ba nakalimutan nang kalimutan ka"

'Shet ang sakit'

"Budang ayos kalang?"

Napatanong ito pagkatapos ng pagkanta ko.

"Ayos lang, masaya lang"

"Was that a joke?"

Napabuntong hininga ako,

"Napaisip lang ako Mathias pagdadating ang panahon na magiging college na ako. Baka may maiwan ako at maiwanan din ako"

Natahimik sya saglit sa sinabe ko at nadinig ko pang napabuntong hininga din ito.

"Satingin mo ba matatapos na ang pagkakaibigan natin pag magiging college na tayo?"

Natigilan ako saglit sa tanong nya at natahimik, hindi ko alam ang issagot ko dito.

"Silence means yes, so I'll take that as a yes. Sabe ni Enzo ako ang naging pinakamalapit mong kaibigan maliban sa kanya at kay Dane"

"Are you afraid of being left by your closest friend?"

Tumango lang ako sa sinabe nito at napaiwas ng tingin.

"Budang—"

"Mathias—"

"Hindi naman sa ano Mathias, nakakalungkot lang kase isipin ang mga maaring mangyare sa hinaharap"

"Anong ano yung tinutukoy mo?"

"Actually hindi ko rin alam kaya "ano" nalang ang sinabe ko"

We laugh in union on my stupidity. I can't even name it properly basta ang tinutukoy ko ay 'kung paano ko tinatanaw ang relasyon namin ngayon at kung gaano ako ka concern pag dumating ang araw na aalis na sya'

"Justine look at me"

Tumingin ako rito at nakatagilid ito habang hinuhubad..

Ang eyeglasses na suot nya.

"Your words are confusing me, can you tell me what you feel?—"

'Boset yan ang hindi pwede!!'

Agad kung tinakpan ang bibig ni Mathias dahil sa sinabe nya.

"Takte di ako makahinga tumahimik ka muna"

Pansin kung naguluhan ito sa sinabe ko kaya nagsalita ako.

"Naguguluhan din ako sa utak ko, sayang nga at hindi ako nag ka amnesia kanina para makalimutan ko to!! Pero takte halos di ako makatulog ng maayos!"

He look even more eager to know what I was pointing out.

May be ito yung perfect timing to confront him?

"Mathias, a—ano bang ginagawa mo? Nalilito ako ang tapang mong mag bigay ng mix signals ang sarap mong suntukin. Sinasabe mong bakla ka pero yung ibang ginagawa mo saakin napapaisip ako. Alam mo ba yung ginawa mo sa resort hinalikan mo akong gaga ka! Gusto kitang sipain dahil doon pero hindi ko magawa. I didn't take advantage of you because your sick kase ikaw ang unang nanghalik, nanghatak kapa!. Tapos ang dami mo pang ginagawang bagay na pinagpapasalamat ko ng sobra, and it's making me more confused!!"

Wala syang sinagot kaya lumingon ako dito at nakatitig lang sya saakin. Hindi bato sasagot?

"Hindi kaba sasagot?"

He look at me and motion his eyeball down, kaya agad kung nabitawan ang kamay ko nanakatakip pala sa bibig nya.

"Ayy sorry"

"Did my actions make you feel uncomfortable?"

Yun ang unang lumabas sa bibig nya.

Hindi ko nga ba nagugustuhan ang ginagawa nya?

"Hindi nama—n?"

"Good—"

He grab my waist and pull me closer to him, and with that,

He kiss me.

'He fricking kissed me with his sane mind!!'

'Shet'

His kisses where gentle and soft. Sobrang lambot ng labi ng gaga! Parang sasabog na ang utak ko sa sa lakas ng t***k ng Temporal pulse ko

.

I can't help not to respond on him when he suddenly deepen the kiss, gustong gusto ko ang baklang to.

'Who will not fall on this creature?'

being so silly and sweet at the same time?!

Bumitaw sya bigla sa halikan namin at nagsabe,

"Nalilito rin ako sa nararamdaman ko sayo Justine, I can't confirm it now. But by chance can you wait?"

"H—a?"

"I know that you like me—"

"PUTANG*NA"

Napamura ako ng wala sa oras dahil sa sinabe nya nakatanggap naman ako ng masamang tingin mula rito.

"Your that surprise that I know?. Hindi ko pinansin yung pamumula mo, lihim na pag-ngiti, at pagbulong mo na parang ewan noon because I know that I am gay. Not until when I know your story and real attitude, I saw your painting at the room inside, yun diba yung nasa kwarto mo? Nilipat mulang"

'Gagi nakakahiya yung mga sinasabe nya ngayon!' wala akong masabe dito dagil toto naman yun.

"That was me, I even have a mini me. Let's get back on the topic. I confirm it earlier that you actually like me because of the painting. For a couple of months that I'm with you your always honest with your feelings when we are talking about things. Aside from your feelings on me that when Dane ask you if you like me sinabe mo 'hindi' you look hesitant to deny it . And to make this short I just want to tell you that I'm seeing a psychiatrist on Christmas break dahil ginulo mo ang nanahimik kung utak at ito"

Tinuro ni Mathias parte kung saan nakalagay ang puso nya dahilan para mas lalo akong mahiya.

'Shett, ang pula-pula ko siguro ngayon!'

Every confusion is going to be answered soon! Handa na ba ako?

Ang bata kopa, what if he'll just ignore his feelings and reject my feelings?

"If your serious with my feelings can you accept my soft heart? If I am a failure in the eyes of everybody can you stay and be proud of me? Can you accept me being an imperfect human? Can you manage my attitude? And can you promise to be with me in every circumstances that might happened?"

Napatitig ako sa mata ni Mathias na tila kumikislap dahil sa liwanag ng buwan. Sarap dukutin ng mata mo na nanghihipnotismo!

"Try ko? May ultimatum papala yang pagkamaldita mo?, wala namang problema yang kalambutan mo. Kailan payan naging problema hindi ka naman nagsusuot ng t back sa school"

Natawa si Mathias sa sinabe ko saka ako hinatak nito palapit sa kanya.

"Then I think it's settled. Ikaw ba ang manliligaw saakin?"

Natigilan ako saglit sa sinabe nito, ibig-ibig sabihin?

May chance kami?

"So may chance to?"

"To?"

"Ta-tayo?"

"I wanna give it a try....With a life insurance?"

Natigilan ulit ako sa sinabe nya,

'Life insurance? He want me for a lifetime? Yun ang pagkakaintindi ko gagi!!'

"Hala!!!"

"I'll talk to our lola's na seryoso na tayo. Pero mahuhuli pa ang label natin ayos lang ba?"

'Ayos lang basta mag ka label tayo!!'

Gagi ang saya ko. If this is a dream I don't want to wake up anymore. Niyakap ko si Bakla dahil sa sinabe nito,

Ang bango ng gaga.

"Take your time, solve your confusion first. Maghihintay ako, start naba ang panliligaw ko bukas?"

"If you want"

Natawa ako sa sagot nya.

"Ano namang dadalhin ko doon? 1 baboy, 2 kalabaw, 2 sako ng bigas—"

"Gaga sa pagbisita yan ng pakakasalan!!"

"Ayy oo nga pala exited lang"

AANO KABA MATHIAS!! Pinapabilis mo ng sobra ang t***k ng puso ko!! Nakakinis ka. Hinigpitan kopa lalo ang yakap ko rito,

"Budang bat amoy usok ka—joke lang"

"Ikaw Ba't amoy tae ka ng aso"

"Excuse me?! Kaya pala inaamoy mo ako? At mukang gusto-gusto mo"

Natawa man sa sinabe ni Mathias ay patong-patong na hiya parin ang naramdaman ko dahil sa sinabe nya. Napansin nya pala yun,

"An—"

Naputol lang ang sasabihin ko ng bigla nitong hawakan ang baba ko at halikan ako nito.

His lips move as he kissed me, kaya hindi ko maiwasang mapahawak sa balikat nya, it was getting more passionate habang lumilipas ang bawat segundo.

Ang kaninang simpleng mga halikan ay naging mapusok, he's biting my lips right now. And I can't help not to groan in satisfaction.

He bit my lower lip a bit hard, while gradually grabbing my arms up on his shoulders letting my hand rest on his nape.

My lips instantly buck up in awe.

'This is crazy'

"Mathia—as"

"Stop doing that"

"Doing what?—"

He secured my lips again by locking it on his.

I never imagine na dadating ang araw na mahahalikan ko ang baklang to on his complete sanity.

'If we like each other, was it an enough reason for us to become together?'

He hold my hips using his left hand kaya napasinghap ako. Sobrang bilis ng t***k ng puso ko dahil sa mga ginagawa nya!

Sasabog na ata ang puso ko!

Kung ano-ano na ang naiisip ko dahil sa ginagawa nya!!

"Stop moaning like that for goodness sake!!"

Halos magkanda duling ako sa lapit ng muka nya sa muka ko.

'Wahhh mahihimatay na ata ako!!'

[END OF EPISODE 28]