Chapter 23

1050 Words

PYSCH23 Hindi ko alam kung saan kami papunta ngayon. Inaya ako nila tita't mama na umalis at pumunta sa kung saan ngayon. Masaya sila nang malaman na mag kasabay kami kumain ni Greza, at malaman na may kaibigan ako na pwede matakbuhan habang na sa school. Pero hindi pa rin yun magiging sapat na dahilan para mag stay ako hanggang makatapos. Buo na ang desisyon nila na ilipat ako, at sadyang pinagbigyan lang nila ako na tapusin ang sem na 'to. Mag dapit hapon na, medyo maalinsangan din ang panahon mula sa labas ng sasakyan. "Saan po tayo pupunta?" Usal ko. Hanggang ngayon kasi ay hindi pa rin nila ako sinasagot. Hindi nila ako pinapasok ngayong araw, akala ko naman ay maaga kami aalis yun pala ay gabi rin. Pakiramdam ko tuloy ay nag didiwang na ang mga impokrita sa room namin dahil big

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD