"Eunice, baby..." Nagsusumamong tawag sa akin ni Mama. "Talk to me, Please!"
Gusto ko pa sanang tiisin siua pero hindi ko rin nagawa. Humarap ako sa kanya and she held my hands with hers.
"I'm so sorry, anak, kung pinangunahan kita. Pero hindi na kasi ako makapaghintay eh. I want Euphemia to be happy." Sabi nito habang nakatingin sa aking mga mata ng diretso.
"Bakit, mama, sa tingin niyo ba ay hindi ko gustong maging masaya ang anak ko? Hindi naman ako nagagalit na nagkita sila ni Jun dahil sa'yo eh..." Huminga ako ng malalim dahil pakiramdam ko mauubusan ako ng hininga. " at hindi ako nagagalit na pinapagtagpo mo mama ang mag-ama ko. Ang ikinakagalit ko Mama ay naglihim ka sa akin." Hindi ko napigilan ang mga luhang naglandas sa aking pisngi.
I found out that my Mom, Jun and Euphemia
