PROLOGUE 1.3
1166 Words
JEANN
Tahimik ang buong laboratory matapos ang maikling pagpapakilala ni Sir Ice.
Hindi ko alam kung bakit, pero pakiramdam ko ay wala nang ibang nakikita ang mga babae kundi siya.
Maging ang mga lalaking kaklase namin ay napapailing na lamang.
"Grabe."
Mahinang bulong ni Dianne sa tabi ko.
"Ngayon lang ako nakakita ng professor na parang model."
Hindi ako sumagot.
Hindi dahil wala akong sasabihin...
Kundi dahil hanggang ngayon ay hindi pa rin bumabalik sa normal ang t***k ng puso ko.
"You're staring."
Paulit-ulit na nag-e-echo sa isip ko ang sinabi niya.
Nakakahiya.
First day niya bilang professor namin.
At ang unang ginawa ko?
Ang titigan siya na parang estatwa.
Jeann, nakakahiya ka.
"Before we officially start our class," muling nagsalita si Sir Ice habang inilalapag ang folder sa mesa, "I need someone who can help me organize laboratory materials and assist me during experiments."
Nagkatinginan ang lahat.
"I need a class assistant."
Halos sabay-sabay na nagtaas ng kamay ang mga babae.
"Sir!"
"Ako po!"
"Me!"
Napataas din ang kamay ng class president.
"Sir, I can do it."
Tahimik akong nakatingin lang sa kanila.
Hindi ko alam kung bakit...
Pero may kung anong nagtutulak sa akin.
Parang gusto kong...
"H-Here..."
Hindi ko namalayang nakataas na rin ang kamay ko.
Biglang natahimik ang buong klase.
Lahat ay napatingin sa akin.
Pati si Dianne ay halos malaglag ang panga.
Napakurap ako.
Ano'ng ginagawa ko?
Mabilis ko sanang ibababa ang kamay ko ngunit huli na.
Napatingin na sa akin si Sir Ice.
Ngumiti siya.
"Miss Vasquez."
Pakiramdam ko ay gusto nang lumabas ng dibdib ko sa puso ko.
"Thank you for volunteering."
Huminga ako nang malalim.
Please... piliin mo ako.
Hindi ko alam kung bakit ko iyon hinihiling.
Hindi ko rin maintindihan ang sarili ko.
Ngunit...
"It's better if the class president takes the responsibility."
Parang may bumagsak na malaking bato sa ulo ko.
Napakurap ako.
"Since she's already familiar with class records."
Tumayo ang class president na hindi maalis ang ngiti.
"Thank you, Sir."
Lumapit siya kay Sir Ice.
Magkatabi silang naglakad palabas ng laboratory upang kunin ang laboratory inventory.
At ako?
Tahimik na ibinaba ang kamay.
"Girl..."
Mahinang bulong ni Dianne.
"Ano 'yon?"
"Ano?"
"Seryoso ka bang nag-volunteer?"
Napairap ako.
"Hindi."
"Tinaasan mo ng kamay."
"Reflex."
"Reflex?"
"Oo."
"Paano naging reflex ang pag-aassist sa gwapong professor?"
Napatikhim ako.
"Hindi ko siya type."
Tumawa siya.
"Sure."
"Hindi nga."
"Sure."
"Inuulit ko..."
Humalukipkip ako.
"Hindi ko gusto si Sir Ice."
Mas lalo siyang natawa.
Lunch break.
Karaniwan ay ito ang pinaka-maingay na oras sa buong campus.
Punong-puno ang cafeteria ng mga estudyanteng nagkukuwentuhan, nagtatawanan, at nag-aagawan ng upuan.
Nakaupo kami ni Dianne sa paborito naming pwesto sa may bintana.
Tahimik akong kumakain.
Habang si Dianne...
Nakatingin lang sa akin.
Napabuntong-hininga ako.
"Ano?"
"Ikaw."
"Bakit ako?"
"Namumula ka pa rin."
Muntik akong mabilaukan.
"Ano?"
"Namumula ka."
Hinawakan niya pa ang pisngi ko.
Mainit nga.
Imposible.
"Ako?"
Tumango siya.
"Girl..."
Ngumisi siya.
"Crush mo."
Napairap ako.
"No way."
"Talaga?"
"Oo."
"Sigurado?"
"One hundred percent."
"Promise?"
"Promise."
Tumango siya.
"Okay."
Tahimik kaming kumain.
Makalipas ang ilang segundo...
"Aamin ka rin."
Napahampas ako sa mesa.
"Dianne!"
Napatingin ang halos lahat ng estudyante sa amin.
Nanlaki ang mga mata ko.
Dahan-dahan akong umupo.
Congratulations, Jeann.
Center of attention ka na naman.
Pagkatapos ng lunch ay dumiretso kami sa Faculty Office.
Naalala ko ang sinabi ni Professor Roy.
"Malalaman mo mamaya."
Pagpasok namin ay agad kong nakita si Professor Roy na may kausap.
Ngunit may isa pang taong agad na nakakuha ng atensyon ko.
Si Sir Ice.
May kausap siyang babaeng professor.
Pareho silang nakangiti.
Hindi ko alam kung bakit...
Pero biglang kumunot ang noo ko.
"Bakit?"
Tanong ni Dianne.
"Wala."
"Bakit nakasimangot ka?"
"Wala nga."
"Selos?"
Napalingon ako sa kanya.
"Excuse me?"
Tumawa lang siya.
"Sabi ko na nga ba."
Napairap ako.
Hindi ako nagselos.
Hindi.
...Siguro.
"Ms. Vasquez."
Napalingon ako kay Professor Roy.
Lumapit ako sa mesa niya.
"Narito na po ako."
Tumango siya.
"Mabuti."
May inilabas siyang makapal na folder mula sa drawer.
Ibinigay niya iyon sa akin.
"Open it."
Sinunod ko siya.
Sa unang pahina pa lamang...
Isang litrato agad ang bumungad.
Isang lalaki.
Matangkad.
Makapal ang kilay.
Matalim ang tingin.
May tattoo sa magkabilang braso.
Mukha siyang hindi marunong ngumiti.
At higit sa lahat...
Mukha siyang mahilig makipag-away.
"Sino po siya?"
Tanong ko.
"His name is..."
Bahagyang huminto si Professor Roy.
"Hindi mo muna kailangang malaman."
Napakunot ang noo ko.
"Gusto kong ikaw ang humawak sa estudyanteng iyan."
Napakurap ako.
"Ha?"
"Kilala kang matapang."
"Tama."
"At hindi ka basta nagpapaapi."
"Tama."
"Kaya ikaw ang magiging Student Tutor niya."
Nablangko ang utak ko.
"...Ano?"
"Tuturuan mo siya."
"Hindi po ako tutor."
"Ngayon, oo na."
"Sir—"
"Lagi mo siyang sasamahan."
"..."
"Babantayan."
"..."
"At sisiguraduhin mong papasa siya."
"..."
Kung kanina ay gusto ko lang umuwi...
Ngayon gusto ko nang lumipat ng planeta.
"Sir..."
Napahawak ako sa noo.
"Joke lang po ba ito?"
"No."
"Kasi hindi ako natatawa."
"Ako rin."
Tumayo siya.
May inilapag siyang papel sa harap ko.
Transfer form.
May pirma ng principal.
May pirma ng department head.
At may pirma ng lahat ng professor ko.
Approved.
"Simula ngayon..."
Mahinahon niyang sabi.
"Lilipat ka sa section niya."
Nawala ang kulay ng mukha ko.
"Ano?"
"Section Twenty."
Tahimik ang buong faculty.
Pati si Dianne ay hindi makapagsalita.
"Sir!"
Halos mapasigaw ako.
"Hindi po ako pumapayag!"
"Really?"
Tumango ako.
"Opo!"
Humalukipkip siya.
"Then your research paper gets zero."
Napasinghap ako.
"And..."
Tinanggal niya ang salamin niya.
"I'll make sure you won't pass my subject."
Tahimik.
Napakagat ako sa labi.
Wala akong choice.
Talagang wala.
Dahan-dahan kong kinuha ang transfer paper.
Ngumisi siya.
"Good."
Paglabas ko ng faculty room ay halos gusto kong ibato ang folder.
"Nakakainis!"
Sigaw ko sa hallway.
Napatingin ang mga estudyante.
"Wala na ba siyang ibang pwedeng utusan?"
Tumatawa lang si Dianne.
"Bodyguard ka na."
Hindi ko siya pinansin.
Mabilis akong bumalik sa classroom namin.
Pagpasok ko ay tahimik na ang lahat.
Kinuha ko ang bag ko.
Narinig ko ang mahinang bulungan ng dalawang kaklase.
"Narinig mo ba?"
"Si Jeann daw, ililipat ng section."
"Kawawa naman."
Huminga ako nang malalim.
Dahan-dahan akong lumingon sa kanila.
"Wala ba kayong ibang mapag-uusapan?"
Biglang namutla ang dalawa.
"S-Sorry."
"Tandaan n'yo."
Mahinahon kong sabi.
"Kapag narinig kong pinagtsitsismisan n'yo ulit ako..."
Bahagya akong ngumiti.
"Hindi ako magdadalawang-isip na ipaabot iyon sa adviser."
Mabilis silang tumango.
"Opo."
"Sorry po."
Tahimik silang bumalik sa upuan.
Napabuntong-hininga ako.
"Halika na."
Sabi ni Dianne.
Tumango ako.
Habang palabas kami ng classroom...
May isang matangkad na lalaki ang nakasandal sa pintuan.
Nakatitig lang siya sa akin.
May mapaglarong ngiti sa labi.
Kilalang-kilala ko siya.
Campus playboy.
Kaito Sebastian.
Ngunit bago pa ako makapagtanong kung bakit siya naroon...
Tumalikod na siya at naglakad palayo.
Hindi ko alam kung bakit...
Pero pakiramdam ko...
Mas lalo pang gugulo ang buhay ko mula ngayon.
Dahil ang Section Twenty...
Ay hindi lang basta ordinaryong section.
At ang estudyanteng kailangan kong bantayan...
Ay isang taong hindi basta-basta kayang kontrolin.
To Be Continued...
- Writer
