19.00 น.
ห้องอาหารสุดหรู
หลังจากนอนพักเอาแรงเพราะไม่รู้ว่าคืนนี้ต้องเจอกับอะไรบ้าง ก่อนไปนินิวได้เข้ามารับประทานอาหารราคาแพงในห้องอาหารสุดหรูกับแพคทริคอย่างเอร็ดอร่อย ด้วยความที่มื้อกลางวันทานไม่อิ่มจึงมาลงกับมื้อเย็นที่มีอาหารทั้งไทยและเทศให้เลือกสรรมากมาย อีกทั้งยังมีกาแฟใช้แก้ง่วงในระหว่างที่ต้องขับรถ
“เป็นไงอาหารมื้อสุดท้ายของเธอ”นินิวชะงักไปเมื่อถูกถามแบบนั้น ความอร่อยลดลงไปครึ่งหนึ่ง ตวัดสายตาไปมองเจ้าของคำพูดด้วยความไม่พอใจ
“พูดเหมือนตั้งใจให้ฉันไปตาย”
.
.
.
“นี่นายไม่ได้หลอกฉันมาฆ่าถูกไหม”
หญิงสาวกำพวงมาลัยแน่นเส้นทางที่รถกำลังขับผ่านไป สองข้างทางมีแต่ต้นไม้คล้ายว่าเป็นป่าละเมาะ มีเพียงแสงไฟหน้ารถที่สาดส่องไปข้างหน้าเห็นเป็นถนนลูกรัง ไม่เห็นว่าจะมีรถผ่านมาตามทาง ไม่คิดว่าจีพีเอสที่เขาปักหมุดให้จะพามาในทางเปลี่ยวขนาดนี้ เธอมองกระจกหน้ารถเพื่อสะท้อนไปมองยังคนที่นั่งเบาะหลัง
