ตอนที่ 10 เรื่องที่โรงอาหาร

234 Words

จริงจังกับมีน” คำว่า จริงจัง ทำให้หัวใจของมีนสั่นเบา ๆ เธอมองเขาอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดเบา ๆ “มีนจะเชื่อหรือไม่เชื่อ…” “มันไม่ได้ขึ้นอยู่กับคำพูดหรอกค่ะ” ไทม์พยักหน้าเล็กน้อย “พี่รู้” เขาหยุดไปแป๊บหนึ่ง ก่อนจะพูดต่อ “งั้นพี่จะพิสูจน์ด้วยการกระทำ” ลมเย็นพัดผ่านอีกครั้ง บรรยากาศเงียบลงเล็กน้อย มีนยังคงไม่แน่ใจ แต่ในขณะเดียวกัน หัวใจของเธอก็เริ่มเปิดให้เขาอีกครั้งเล็กน้อย โดยที่เธอไม่รู้เลยว่า ในเวลาเดียวกัน ใครบางคนกำลังยืนมองทั้งสองอยู่ไม่ไกล และสายตานั้น เต็มไปด้วยความไม่พอใจ แพร หญิงสาวยืนกอดอกอยู่ไม่ไกล สายตามองมาที่มีนตรง ๆ มีนรู้สึกเหมือนบรรยากาศรอบตัวเงียบลงทันที เธอเดินเข้าไปหาเล็กน้อย “พี่แพรมีอะไรเหรอคะ” แพรยิ้มบาง ๆ แต่รอยยิ้มนั้นไม่ได้ดูเป็นมิตรเท่าไร “พี่แค่อยากคุยด้วยนิดหน่อย” มีนพยักหน้า ทั้งสองเดินไปยืนคุยกันตรงมุมเงียบ ๆ ข้างตึก แพรมองหน้ามีนอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดตรง ๆ “น้องกำลังคุยกับไทม์อยู่ใช่ไหม” มีนไม่ได้ปฏิเสธ “ค่ะ” แพรหัวเราะเบา ๆ เหมือนกำลังคิดอะไรบางอย่าง ก่อนจะพูดต่อ “น้องรู้จักเขาดีแค่ไหน”

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more