ตอนที่ 8 คนที่ไม่ยอมแพ้

603 Words

หลังจากวันนั้น มีนพยายามทำทุกอย่างให้กลับมาเหมือนเดิม เหมือนตอนที่เธอยังไม่ได้รู้จัก ไทม์ เธอเริ่มตั้งใจเรียนมากขึ้น เลิกดูโทรศัพท์บ่อย ๆ และพยายามไม่คิดถึงเขา แต่บางอย่างก็ยังเหมือนเดิม ทุกเช้า เธอยังคงได้รับข้อความจากคนคนเดิม ไทม์ “ตื่นหรือยัง” “วันนี้เรียนกี่โมง” “กินข้าวหรือยัง” มีนอ่านทุกข้อความ แต่เธอตอบสั้นลง บางครั้งก็ไม่ได้ตอบเลย เธอคิดว่าอีกไม่นาน เขาคงเบื่อ แล้วก็หยุดไปเอง แต่เธอคิดผิด วันหนึ่งหลังเลิกเรียน มีนเดินออกจากตึกพร้อมเพื่อน ทันใดนั้น เพื่อนก็สะกิดเธอแรง ๆ “มีน…” “อะไรเหรอ” เพื่อนพยักหน้าไปทางลานหน้าตึก “ดูนั่น” มีนหันไปตามสายตา แล้วก็ต้องหยุดเดิน ไทม์ยืนอยู่ตรงนั้น ข้าง ๆ เขาเป็นมอเตอร์ไซค์คันเดิม เขาเหมือนกำลังรอใครบางคน และเมื่อสายตาของเขาเจอมีน เขาก็ยิ้มทันที หัวใจของมีนเต้นแรงขึ้น เพื่อนของเธอหันมามองอย่างตื่นเต้น “โอ้โห มารอเธอแน่ ๆ” มีนถอนหายใจเบา ๆ ก่อนจะเดินเข้าไปหาเขา “พี่มาทำไมคะ” ไทม์ยิ้มเหมือนเดิม “มารับ” “รับ?” “พาไปกินข้าว” มีนส่ายหัวทันที “มีนนัดเพื่อนไว้แล้วค่ะ” เพื่อนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ รีบพูดขึ้น “ไม่ได้นัด!” มีนหันไปมองเพื่อนทันที แต่เพื่อนกลับยิ้มกว้าง “เราไปกินกับคนอื่นก็ได้” แล้วพวกเธอก็รีบเดินหนีไปอย่างรวดเร็ว ทิ้งมีนไว้กับไทม์ บรรยากาศเงียบลงเล็กน้อย มีนถอนหายใจ “พี่ไม่ต้องทำแบบนี้ก็ได้” ไทม์ขมวดคิ้วเล็กน้อย “แบบไหน” “มารอ มีนไม่อยากให้พี่เสียเวลา” ไทม์มองหน้าเธอ ก่อนจะพูดเบา ๆ “มันไม่ใช่การเสียเวลา” มีนเงียบไป ไทม์พูดต่อ “พี่เต็มใจ” คำพูดนั้นทำให้หัวใจของมีนสั่นเล็กน้อย แต่เธอก็ยังพยายามนิ่ง “พี่ไม่จำเป็นต้องพยายามขนาดนี้ก็ได้” ไทม์ยิ้มบาง ๆ “จำเป็นสิ” “ทำไมคะ” เขามองเธอตรง ๆ ก่อนจะตอบ “เพราะพี่กำลังจีบมีนอยู่” หัวใจของมีนเต้นแรงขึ้นอีกครั้ง เธอไม่คิดว่าเขาจะพูดมันออกมาตรง ๆ แบบนี้ ไทม์พูดต่อ “แล้วพี่ก็ยังไม่ได้ยอมแพ้” มีนเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดเบา ๆ “แต่พี่ก็ยังเจอแพรอยู่” คำพูดนั้นทำให้ไทม์นิ่งไปเล็กน้อย เหมือนเขาไม่คิดว่าเธอจะพูดตรงขนาดนี้ มีนพูดต่อ “มีนไม่อยากอยู่ตรงกลางของใคร” ไทม์ถอนหายใจเบา ๆ ก่อนจะตอบ “พี่ไม่ได้มีใคร” “แล้วแพรล่ะ” ไทม์เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบ “เขาเป็นอดีต” มีนมองหน้าเขา “แต่เหมือนเขายังอยู่ในปัจจุบันของพี่” คำพูดนั้นทำให้ไทม์นิ่งไป เหมือนเขากำลังคิดอะไรบางอย่าง ก่อนจะพูดช้า ๆ “ถ้ามีนอยากให้พี่เคลียร์ให้ชัด” “พี่จะทำ” หัวใจของมีนเต้นแรงขึ้น “หมายความว่าไงคะ” ไทม์มองเธอตรง ๆ ก่อนจะตอบ “พี่จะคุยกับแพรให้จบ” บรรยากาศเงียบลงทันที ลมเย็นพัดผ่านเบา ๆ มีนไม่รู้จะตอบอะไร เพราะเธอไม่แน่ใจว่า คำพูดของเขา เป็นแค่คำพูด หรือเป็นสิ่งที่เขาจะทำจริง ๆ และในขณะเดียวกัน มีนก็ไม่รู้เลยว่า การตัดสินใจครั้งนี้ของไทม์ กำลังจะทำให้เรื่องทุกอย่าง ซับซ้อนกว่าเดิม

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more