หลังจากมีนถามคำถามนั้นออกไป
บรรยากาศรอบตัวก็เงียบลงทันที
ผู้คนที่เดินผ่านไปมาแทบไม่ได้ยินอะไร
แต่สำหรับมีน
โลกเหมือนหยุดอยู่ตรงนั้น
ไทม์ มองรูปในโทรศัพท์ของเธอ
สีหน้าของเขาดูตกใจเล็กน้อย
ก่อนจะเงยหน้ามองมีน
“มีน…มันไม่ใช่อย่างที่มีนคิด”
คำตอบนั้นทำให้มีนยิ้มออกมาเบา ๆ
รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความเหนื่อย
“ประโยคนี้มันคลาสสิกมากเลยนะคะ”
ไทม์ขมวดคิ้ว
“พี่พูดจริง”
มีนมองเขา
ก่อนจะถาม
“งั้นพี่อธิบายสิคะ”
ไทม์เงียบไปครู่หนึ่ง
ก่อนจะพูด
“เมื่อคืนแพรมาหาพี่”
หัวใจของมีนเหมือนจุกขึ้นมา
“เขามาคุยเรื่องของเรา”
มีนหัวเราะเบา ๆ
“เรื่องของเรา?”
ไทม์พยักหน้า
“เขาบอกว่าเขายังไม่โอเค”
“เขายังรู้สึกกับพี่อยู่”
มีนมองหน้าเขานิ่ง ๆ
“แล้วรูปนี้ล่ะคะ”
ไทม์ถอนหายใจ
ก่อนจะพูดช้า ๆ
“ตอนนั้นเขาร้องไห้”
“แล้วเขาก็เข้ามากอดพี่”
คำอธิบายนั้นทำให้มีนรู้สึกเหมือนอะไรบางอย่างขาดลง
“แล้วพี่ก็กอดตอบ?”
ไทม์เงียบ
เพียงวินาทีนั้น
มันก็เพียงพอแล้วสำหรับมีน
เธอพยักหน้าเบา ๆ
เหมือนเข้าใจทุกอย่างแล้ว
“โอเคค่ะ”
ไทม์รีบพูด
“แต่พี่ไม่ได้คิดอะไรกับเขาแล้ว”
มีนมองเขา
สายตาของเธอเริ่มแดงเล็กน้อย
“พี่รู้ไหมคะว่าปัญหามันไม่ใช่แค่นั้น”
ไทม์เงียบ
มีนพูดต่อ
“เมื่อคืนพี่บอกมีนว่าพี่ติดธุระ”
“แต่จริง ๆ พี่ไปเจอแฟนเก่า”
เธอกลืนน้ำลายเล็กน้อย
ก่อนจะพูดต่อ
“แล้วตอนนี้มีนต้องมารู้จากรูปที่เขาส่งมาให้”
คำพูดนั้นทำให้ไทม์พูดไม่ออก
มีนยิ้มบาง ๆ
แต่ดวงตาของเธอเริ่มมีน้ำใส ๆ
“พี่บอกว่าจะพิสูจน์ให้มีนเห็นว่าพี่จริงจัง”
“แต่นี่คือสิ่งที่มีนเห็น”
ไทม์ก้าวเข้ามาใกล้
“มีน ฟังพี่ก่อน”
แต่มีนถอยหลังหนึ่งก้าว
“ไม่เป็นไรค่ะ”
เสียงของเธอสั่นเล็กน้อย
แต่เธอก็ยังพยายามยิ้ม
“บางทีแพรอาจจะพูดถูกก็ได้”
คำพูดนั้นทำให้ไทม์นิ่งไปทันที
มีนพูดต่อเบา ๆ
“พี่อาจจะไม่ได้ตั้งใจทำให้ใครเจ็บ”
“แต่มันก็เกิดขึ้นอยู่ดี”
ลมเย็นพัดผ่าน
มีนมองเขาเป็นครั้งสุดท้าย
ก่อนจะพูดประโยคที่ทำให้หัวใจของไทม์เหมือนหล่นลงไป
“มีนคิดว่า…”
เธอหยุดเล็กน้อย
ก่อนจะพูดต่อ
“เราควรหยุดแค่นี้ดีกว่าค่ะ”
ไทม์รีบพูดทันที
“พี่ไม่หยุด”
คำตอบนั้นทำให้มีนชะงัก
เขามองเธอตรง ๆ
สายตาจริงจังกว่าที่เคย
“พี่ไม่ยอมให้มันจบแบบนี้”
หัวใจของมีนสั่นเล็กน้อย
แต่เธอก็ส่ายหัวเบา ๆ
“บางอย่าง…”
“มันก็จบไปแล้วตั้งแต่เมื่อคืน”
จากนั้นเธอก็หันหลัง
แล้วเดินออกไป
ทิ้งให้ไทม์ยืนอยู่ตรงนั้น
เพียงลำพัง
และเป็นครั้งแรก
ที่เขารู้สึกว่า
เขาอาจกำลังจะเสียผู้หญิงคนหนึ่งไปจริง ๆ