ตอนที่ 20 ความจริงของหัวใจ (ตอนจบ)

480 Words

หลังจากวันที่มีนเดินออกจากร้าน เธอก็หายไปจากชีวิตของ ไทม์ เกือบทั้งอาทิตย์ เธอไม่ตอบแชท ไม่รับสาย และพยายามไม่เจอเขาในมหาลัย --- คืนนั้น มีนนั่งอยู่ในห้อง เธอมองหน้าจอโทรศัพท์เงียบ ๆ แชทของไทม์ยังคงเด้งขึ้นมาเรื่อย ๆ Time: “มีน ฟังพี่ก่อน” Time: “เรื่องแพร พี่ไม่รู้เรื่องจริง ๆ” Time: “พี่ขอคุยกับมีนได้ไหม” แต่มีนไม่ตอบ เธอไม่รู้ว่าควรเชื่ออะไรอีก ภาพผลตรวจสองขีดวันนั้น ยังคงติดอยู่ในหัว --- สามวันต่อมา มีนกำลังเดินออกจากตึกเรียน จู่ ๆ เพื่อนก็วิ่งมาหาเธอ “มีน!” เธอหันไปมอง “อะไรเหรอ” เพื่อนพูดหอบ ๆ “ไปดูที่ลานหน้าคณะเร็ว” มีนขมวดคิ้ว “ทำไม” เพื่อนพูดสั้น ๆ “พี่ไทม์” หัวใจของมีนเต้นแรงทันที --- เมื่อเธอเดินไปถึงลานหน้าคณะ ก็เห็นนักศึกษาหลายคนยืนมุงกัน เหมือนมีอะไรเกิดขึ้น และตรงกลางนั้น คือ ไทม์ เขายืนถือกระดาษแผ่นใหญ่ เมื่อเขาเห็นมีน สายตาของเขาก็เปลี่ยนทันที เหมือนคนที่รอเธอมานาน ไทม์เดินเข้ามาหา ท่ามกลางสายตาของคนทั้งคณะ มีนเริ่มรู้สึกประหม่า “พี่ทำอะไร” ไทม์สูดหายใจลึก ก่อนจะพูดเสียงดังพอให้หลายคนได้ยิน “พี่กำลังง้อผู้หญิงคนหนึ่ง” เสียงฮือฮาเบา ๆ ดังขึ้นรอบ ๆ มีนรีบพูด “พี่ไทม์ พอเถอะค่ะ” แต่ไทม์ส่ายหัว “ยังไม่พอ” เขาหันไปมองคนรอบ ๆ ก่อนจะพูดต่อ “ทุกคนอาจจะเคยได้ยินว่าพี่เป็นคนยังไง” “เจ้าชู้ คุยกับผู้หญิงหลายคน” เขาหัวเราะเบา ๆ “มันก็จริง” หลายคนเริ่มเงียบลง ไทม์พูดต่อ “แต่ครั้งนี้มันไม่เหมือนเดิม” เขามองมีนตรง ๆ สายตาของเขาจริงจังมาก “พี่ชอบมีนจริง ๆ” หัวใจของมีนเต้นแรง ไทม์พูดต่อ “เรื่องแพร…” “พี่เพิ่งรู้เมื่อวานว่าเธอโกหก” มีนชะงัก “โกหก?” ไทม์พยักหน้า “ผลตรวจนั้นไม่ใช่ของเธอ” “เธอเอาของเพื่อนมา” เสียงซุบซิบเริ่มดังขึ้นรอบ ๆ ไทม์พูดต่อ “พี่ไม่ได้มีลูกกับใคร” เขาหยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดต่อเบา ๆ “แต่พี่เกือบเสียมีนไปเพราะมัน” ลมเย็นพัดผ่าน บรรยากาศเงียบลง ไทม์มองเธอ ก่อนจะพูดประโยคสุดท้าย “พี่ไม่รู้ว่ามีนจะให้โอกาสพี่ไหม” “แต่ถ้าพี่ต้องจีบใหม่อีกรอบ” “พี่ก็จะทำ” เขายิ้มบาง ๆ “ต่อให้ต้องเริ่มจากศูนย์” หัวใจของมีนสั่น เธอมองผู้ชายตรงหน้า ผู้ชายที่ครั้งหนึ่งเธอไม่แน่ใจว่าเขาจริงใจไหม แต่ตอนนี้ เขายืนอยู่ตรงหน้าคนทั้งคณะ เพื่อบอกความรู้สึกของเขา

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more