@บ้านอนาวิน
"เอย..พี่อยากอาบน้ำ อาบให้พี่หน่อย.." ร่างสูงที่นั่งกึ่งยิงกึ่งนอนอยู่บนเตียงเอ่ยขึ้นพร้อมรอยยิ้มอ้อนวอน
"พี่ก็อาบเองสิคะ..มาบอกเอยทำไม" ฉันตอบเสียงแข็ง พยายามไม่สบตาคมคู่นั้นที่ดูมีเลศนัย
"จะให้พี่อาบยังไง..พี่เจ็บอยู่...เอยอาบให้พี่หน่อยนะครับ... พี่เหนียวตัวไปหมด" เขาพยายามตีหน้าซื่อ ลดโทนเสียงลงจนดูน่าสงสาร
"พี่วิน..อย่ามาเจ้าเล่ห์นะคะ.." ฉันชี้หน้าดักคออย่างรู้ทัน
"เอยเห็นพี่เป็นคนยังไง..พี่ดูเป็นคนเจ้าเล่ห์ขนาดนั้นเลยเหรอ..พี่เจ็บขนาดนี้..ยังหาว่าพี่เจ้าเล่ห์อีก.." ผมแกล้งทำหน้าเศร้าสลด ทิ้งไหล่ห่อเหี่ยว คอตกอยู่บนเตียงเหมือนคนหมดแรง
"ก็ได้...พี่อาบเองก็ได้" ผมเปรยประชดประชัน ก่อนจะเริ่มจัดการปลดกระดุมและถอดเสื้อเชิ้ตของผมออกช้าๆ .... เป็นจังหวะเดียวกันกับที่เธอหันหน้ามาพอดีโดยไม่ทันตั้งตัว
"กรี๊ด...พี่วิน...ทำอะไร.." เธอร้องลั่นพลางรีบเอามือสองข้างปิดตาตัวเองไว้แน
