~Laura~
Ormanın içinde onun, o güçlü sesinin yankılandığını duyduğum ve söylediği sözleri anladığım anda olduğum yerde, çivilenmiş gibi kaldım. Bir an kalbim tekledi ve farkında olmadan elimi kalbimin üstüne götürdüm. Kalbim, deli gibi çarpıyordu. İnanamıyorum, hatta inanmak istemiyorum. Doğru mu duydum ben? "Her şeyi biliyorum mu diye bağırdı o?" Tanrıım! Bittim ben, işte şimdi bittim ben. İstesemde durduğum yerden kıpırdayamıyorum, sanki hipnoza girmiştim. Biri parmaklarını şıklatsa ve "hadi uyan!" dese keşke bana. Kaldım öylece. Duyuyorum, ayaklarının altında ezilirken karlı zeminden yükselen o patırtıları, duyuyorum. Git gide daha çok yaklaşıyor. Adımlarını saydığımı fark ediyorum ve son bir, iki, üç, dört, ve beş! Tuttum nefesimi, geri vermeye korkuyorum. Arkamda, Tanrım! Tam arkamda
