13 ARALIK
~Mathilda~
Tanrım! Nasıl bir adam bu! Vazgeçmiyor, vazgeçeceğe de benzemiyor! Günlerdir, gelip gidiyor, resmen evime gelen tüm yolları aşındırıyor. Utanmasa çadır kuracak burada.
En az Lauram, diğer yarım kadar inatçı. Her akşam aynı saatte sanki onunla sözleşmişiz gibi, sanki onu beş çayına davet etmişim gibi geliyor, havanın bazen soğuk, bazen rüzgarlı ve hatta yağmurlu olmasına aldırmadan kapımın önündeki kavisli, mermer basamakların buz gibi olmasını hissetmiyormuş gibi saatlerce oturuyor.
İlk günler gelir, açılmayacağını bile bile kapımı çalar, sonra biraz şu an oturduğu basamaklarda oturur giderdi, ama şimdi öyle yapmıyor.
Şimdi gelip, sessizce öylece oturuyor. Anlamıyorum ki böyle yaparak neyi elde etmeye çalışıyor? Düşünüyorum, yoksa bana, bize yakın olarak Laura i
