นางร้าย 1
1282 Words
นางร้าย 1
Kin nightclub 🏎️
“คุณหนูครับ เรากลับกันเถอะนะครับ”
“ฉันไม่กลับ หมดเวลางานพวกนายแล้วไม่ใช่เหรอ กลับบ้านกันไปสิ”
มือเรียวสวยโบกไล่ชายร่างใหญ่สองคนที่ยืนขนาบข้างเธอ และร้องอ้อนวอนให้เธอกลับบ้าน
แต่เรื่องอะไร เธอจะต้องกลับไปบ้านที่มีแต่คนใจร้ายกับเธอด้วย
“คุณหนูดื่มไปเยอะแล้วนะครับ พอเถอะครับ”
ใบหน้าสวยหันมองชายร่างใหญ่ที่กำลังเอ่ยห้ามแล้วยิ้มออกมาก่อนจะยื่นแก้วส่งให้เขา “พี่นายยะอยากดื่มด้วยละสิ มาๆ มาชนแก้วกัน”
“ขอบคุณครับ…” นายยะเผลอเอื้อมมือไปรับแก้ว แต่แล้วต้องรีบดึงสติและมือกลับมา “โธ่คุณหนูครับ กลับกันเถอะครับ ถ้าช้ากว่านี้ป๋าจะดุเอานะครับ”
ปึง!!
แก้วสีใสถูกกระแทกลงบนโต๊ะ ดวงตาคู่สวยตวัดมองนายยะด้วยความไม่พอใจ
“อย่าพูดถึงป๋าอีก คนใจร้ายแบบนั้น ฉันไม่อยากได้ยินชื่อ”
“แต่คุณหนูครับ…”
“หยุดพูดเลย ถ้าพวกพี่อยากกลับบ้านนัก ก็กลับกันไปเลย แต่ไลลาไม่กลับ!!”
ไลลาประกาศกร้าว ยืนยันในความจำนงของตัวเองจนบอดีการ์ดสองคนมองหน้ากันแล้วถอนหายใจออกมา
นายยะ และ นีโน่ เป็นบอดีการ์ดของไลลามาตั้งแต่เธอยังเล็ก พวกเขารู้จักนิสัยของคุณหนูของพวกเขาดี ไลลาเป็นคนหัวรั้น นิสัยห้าวเกินผู้หญิง
หากเธอตั้งใจจะทำอะไรแล้ว ไม่มีใครสามารถห้ามเธอได้แต่ถึงอย่างนั้น เธอก็ยังมีความน่ารักในแบบของเธอ แม้ภายนอกเธอดูเป็นคนหัวรั้น ขี้วีน ห้าวไม่ยอมคนแต่ลึก ๆ แล้วเธอนั้นค่อนข้างอ่อนแอ รักและใส่ใจคนรอบข้างอยู่เสมอ พวกเขาถึงยังดูแลเธออยู่แม้ว่าเธอจะได้รับฉายา คุณหนูนางร้ายก็ตาม
“โอเคครับถ้าคุณหนูอยากดื่ม ผมจะดื่มเป็นเพื่อนเอง”
นายยะหันไปหยิบแก้วอีกใบมา ในเมื่อต่อต้านไม่ได้ก็คงต้องเข้าร่วมเสียแล้ว
“ทำอะไรของมึงวะ นายยะ” นีโน่ดึงแขนเพื่อนไว้ ถามออกไปด้วยความไม่เข้าใจ
นายยะเอี้ยวตัวไปกระซิบกับนีโน่ “กูจะรีบมอมคุณหนู พอคุณหนูเมา เราจะได้พาคุณหนูกลับบ้านไง”
“เหอะ มึงอยากแดกเองมากกว่า”
“มา ๆ พี่นายยะ ชนแก้ว” 🍻
“ชนครับคุณหนู”
เวลาล่วงเลยมาเกือบห้าทุ่ม ในที่สุดไลลาก็ยอมกลับบ้าน เธอทิ้งตัวลงนอนบนเบาะด้านหลังรถด้วยความรู้สึกหนักอึ้งในหัว
นายยะรีบเอาผ้าห่มคลุมตัวให้คุณหนูของเขาก่อนจะปิดประตูแล้วรีบวิ่งอ้อมไปนั่งด้านข้างคนขับ
“รีบเหยียบเลยนะมึง ขืนป๋าเห็นคุณหนูสภาพนี้ มีหวังซวยกันหมดแน่”
บอดีการ์ดของไลลาใช้เวลาเดินทางกลับบ้านไม่ถึงสิบห้านาที ทั้งที่ปกติควรจะใช้เวลาเกือบสามสิบนาทีด้วยซ้ำ
ทันทีที่ถึงบ้าน พวกเขาก็รีบพยุงไลลาเข้าบ้าน เร่งรีบไปส่งเธอให้ถึงห้องนอนก่อนที่ป๋า หรือพ่อแท้ ๆ ของไลลาจะมาเห็น
พ่อของไลลาคือ ธนิน ซึ่งคนส่วนใหญ่เรียกเขาว่าป๋า เพราะธนินเป็นคนใจดี ใจใหญ่แต่ดุและเข้มงวดไม่ใช่น้อย
ธนินประกอบธุรกิจเกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์ภายใต้บริษัทยักษ์ใหญ่ชื่อว่า ธนินกิจการ ซึ่งบริษัทนี้สร้างโดยธนิน และลลิน แม่ของไลลาที่สูญหายไปเมื่อสิบปีก่อน
“ป๋าน่าจะยังไม่กลับมา แกรีบพาคุณหนูขึ้นไปบนห้องก่อนเดี๋ยวฉันไปตามแม่บ้านมาดูแลคุณหนูต่อ”
สองบอดีการ์ดแบ่งหน้าที่กัน คนหนึ่งอุ้มไลลากลับขึ้นไปพักผ่อนบนห้อง อีกคนไปตามแม่บ้านมาดูแลต่อ
โดยที่ทั้งสองคนไม่รู้เลยว่า ภาพที่ไลลาเมาไม่ได้สติถูกบันทึกไว้โดย หญิง ภรรยาคนใหม่ของธนิน
“หึ คอยดูเถอะไลลา ฉันจะทำให้ป๋าเกลียดแก”
———-
Kin night club 🏎️
“เสี่ยคินน์ สาว ๆ ร้านมึงอย่างแจ่ม”
ฉลาม นักกีฬาว่ายน้ำทีมชาติ เจ้าของใบหน้าหล่อเข้ม พราวเสน่ห์ ลักยิ้มเล็ก ๆ ตรงมุมปากนั้นเป็นจุดขายของเขาเลยแหละ
นอกจากพราวเสน่ห์แล้ว ฉลามยังขึ้นชื่อในเรื่องผู้หญิงอีกด้วย ฉลามเปลี่ยนผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า เขาเป็นคนขี้เบื่อ คารมดี และด้วยคารมของฉลามเลยทำให้เขาสามารถควบคุมและบริหารสาว ๆ ของเขาให้อยู่กับอย่างสงบสุข ไม่เกิดปัญหาทะเลาะกันให้น่าปวดหัว
เรียกได้ว่า คนอย่างฉลาม ไม่เคยมีคำว่ารถไฟชนกัน!
“เฮอะ อย่ามาทำลูกค้ากูกลัว”
คินน์ หรือเสี่ยคินน์ที่หลายคนเรียกกัน
เสี่ยคินน์ทำธุรกิจเกี่ยวกับสถานบันเทิง เขามีสาขาย่อยในหลายพื้นที่แต่ที่นี่เป็นที่ที่มีชื่อเสียง และใหญ่ที่สุดซึ่งเสี่ยคินน์มักเข้ามาดูแลความเรียบร้อยด้วยตัวเองทุกวันในช่วงปิดเทอม
แต่ช่วงเปิดเทอมนั้น อาจจะไม่ค่อยได้เข้ามาดูเพราะต้องดูแลร้านสาขาแถวมหาวิทยาลัยของเขา
“ขอบใจ” เสี่ยคินน์รับแก้วเหล้าจากสาวสวยข้างกาย
คำว่า ขอบใจ เรียบ ๆ ของเขาทำเอาสาวสวยถึงกับเขินตัวเป็นเกลียว ทั้งที่เธอทำงานด้านนี้มานาน บริการแขกมาเยอะแต่ไม่มีใครที่มีเสน่ห์และกร้าวใจได้เท่าเสี่ยคินน์เลย
รูปร่าง ส่วนสูงที่สมส่วน ดูดีราวกับนายแบบยิ่งเชิดชูใบหน้าหล่อแบบไร้ที่ติของเขาให้โดดเด่นยิ่งขึ้น แม้ว่าดวงตาสีดำสนิทคู่นั้นจะนิ่งเรียบแทบตลอดแต่เวลาเผลอสบตา กลับทำเอาคนที่สบตาเสียอาการไม่รู้ตัว
ผู้หญิงหลายคนจึงพยายามเข้าหาเสี่ยคินน์ แต่เพราะเขาไม่สนใจเรื่องความรัก เขาจึงบอกผู้หญิงทุกคนที่เข้าหาเสมอว่า เขาต้องการแค่ตัว ไม่ต้องการหัวใจ เพื่อเป็นการยืนยันเจตนาของเขา หากพวกเธอรับไม่ได้ก็ไม่ควรก้าวเข้ามาหาเขา
“มึงดูคนนี้ กูถ่ายรูปมา โคตรจะสวย”
เสี่ยคินน์หันมองเพื่อนด้วยสีหน้าเบื่อหน่าย แล้วก้มลงมองหน้าจอโทรศัพท์ของฉลาม เขาทำเหมือนไม่ค่อยใส่ใจ แต่เขาไม่รู้ตัวเลยว่าตัวเองเผลอจ้องหญิงสาวในรูปอยู่นานเป็นนาที
ผู้หญิงในรูปสวยอย่างที่ฉลามนำเสนอ โครงหน้ารูปไข่รับกับดวงตากลมโต และริมฝีปากอวบอิ่มสีแดงนั่นได้อย่างลงตัว ทุกอย่างบนใบหน้าของเธอส่งเสริมคำว่าสวยแบบไม่มีจุดสิ้นสุด
ผมสีทองดัดลอนใหญ่ถึงกลางหลังนั่นก็แลดูโดดเด่น น่าสัมผัส ไหนจะผิวขาวเนียนที่เธอปล่อยให้มันโผล่พ้นชุดรัดรูปออกมานั่นอีก
เพียงแค่มอง เสี่ยคินน์ก็รู้สึกได้ว่ามันดึงดูดสายตา นุ่มนิ่มน่าขย้ำ
แต่อีกใจ เขากลับรู้สึกอยากฟาดแรง ๆ เพื่อให้เธอรู้จักปกปิดมันเสียบ้าง
“เหอะ” เสี่ยคินน์สะบัดหน้าไล่ความคิดตัวเอง เขาไม่รู้จักเธอเสียหน่อย แล้วจะไปยุ่งอะไรกับการแต่งตัวของเธอ
ฉลามดึงโทรศัพท์ของตัวเองกลับมา มองภาพหญิงสาวด้วยรอยยิ้มอีกครั้ง
“แต่มีบอดีการ์ดด้วยว่ะ มึงว่าคุณหนูบ้านไหนวะ”
“ไม่รู้” เสี่ยคินน์ตอบเสียงเรียบ
“ถ้าเจอคราวหน้า กูจะจีบให้ได้เลยคอยดู”
ปึง! แก้วเหล้าในมือเสี่ยคินน์ถูกวางกระแทกลงบนโต๊ะ ทำเอาฉลามและสาวเสิร์ฟพากันสะดุ้ง
“เป็นอะไรวะเสี่ยคินน์ ตกใจหมด”
“เปล่า แก้วหลุดมือ”
————-
- Writer
- chap_listContents
- likeADD