นางร้าย 19
ไลลา
“พวกฉันกลับหอก่อนนะ”
ฉันหันไปพยักหน้าให้เจินเจิน เธอยิ้มก่อนจะหันไปบอกลาเสี่ยคินน์ และจินเบด้วยท่าทางเกร็งๆ
การที่เกร็งกับเสี่ยคินน์นั้นพอเข้าใจได้ เพราะหน้านิ่ง ๆ ของเขา มองดูแล้วเป็นคนดีเสียที่ไหน แต่กับจินเบที่เอาแต่ยิ้มตลอดเวลาเหมือนคนบ้า ทำไมเจินเจินต้องเกร็งด้วยนะ แปลกแฮะ
ส่วนอิงฟ้าน่ะเหรอ รายนั้นไม่คิดสนใจจะบอกลาใครหรอก เดินออกไปตั้งแต่ตอนไหนแล้วไม่รู้
สงสัยจะไปไล่จับผีลงหม้ออยู่
“เธอมีเรียนเหรอ เรียนตึกไหนอะ ฉันไปส่ง”
จินเบเข้ามายืนตรงหน้าฉันก่อนจะยื่นมือออกมาด้านหน้าเพื่อขอกระเป๋าฉันไปถือ “เอากระเป๋ามาดิ ฉันเป็นรุ่นพี่เธอตั้งหลายปี รับรองว่ารู้ทุกซอกทุกมุมในมหาวิทยาลัย ถ้าหากน้องไลลาต้องการไปเรียนห้องไหนสามารถบอกพี่จินเบคนนี้ได้เลย พี่จินเบจะไปส่งน้องไลลาให้ถึงโต๊ะเรียนเลยครับ”
ฉันขมวดคิ้วมองท่าทางภูมิอกภูมิใจ โอ้อวดสรรพคุณอย่างยิ่งใหญ่ของจินเบ แค่เรียนมา
