หญิงสาวรู้สึกไม่พอใจ หากแต่หล่อนทำอะไรไม่ได้ นรีกุลผุดลุกขึ้นมานั่งบนเตียงด้วยความรู้สึกที่รวดร้าวเหมือนหล่อนกำลังถูกแก้วบาด
นรีกุลหยิบผ้าเช็ดหน้าลายหมีสีน้ำตาลขึ้นมาแล้วปาดน้ำตาออกอย่างแผ่วเบา เจ้าหล่อนเชิดหน้าขึ้นสายตาเจ้ากรรมเหลือบไปเห็นสมุดบันทึกของจารีย์
ไม่ว่าจากนี้จะเกิดอะไรขึ้น หล่อนจะต้องหาความลับของคฤหาสน์บ้านผีสิงแห่งนี้ให้จงได้ เพราะเธอเชื่อมั่นว่าที่นี่มีความลับบางอย่างซ่อนอยู่เป็นแน่
นอกจากกฎในเคหาสน์สถานยังดูวิปลาสแล้ว คนใช้ในบ้านก็แต่งตัวเหมือนกับหลุดมาจากยุคมืดอย่างไรอย่างนั้น
เจ้าหล่อนจรดปากกาลงแล้วเขียนบางสิ่งลงในกระดาษด้วยลายมือขยุกขยิก
ทุกอย่างอยู่ในสายตาของแอน คนรับใช้สาวของอัญมณี
เภครากึ่งเดินกึ่งวิ่งไปยังปีกซ้ายของคฤหาสน์อันเป็นห้องนอนของอัญมณี
มือเรียวเภคราของเคาะประตูเรียกอัญมณีอย่างรวดเร็ว
“คุณอาเจ้าคะ” เสียงของแอนดังปลุกอัญมณีที่จมอยู่ในภวังค์ให้ตื่นขึ
