“ผมไปก่อนนะนรีกุล” นัฐธวีร์เอ่ยกับภรรยาสาว ของเขาด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
“ค่ะ วีร์” หญิงสาวขานรับขณะเปิดประตูบ้าน คฤหาสน์หลังใหญ่ให้เขา
“วีร์อยากทานอะไรคะเย็นนี้” นรีกุลเอ่ยถาม
“ผมอยากกินแกงจืดฝีมือคุณ” นัฐธวีร์เอ่ยบอกกับภรรยาของเขา
“ค่ะงั้นวันนี้นรีกุลจะไปห้างนะคะ”นรีกุลเอ่ยบอกชายหนุ่ม
หญิงสาวคลี่ยิ้มอย่างสดใสส่งให้กับเขา
แววตาของหล่อนเวลานี้เด่นชัดถึงความสุขใจ ที่ได้อยู่ร่วมชายคาเดียวกันกับสามีของหล่อนเอง
รถยนต์คันหรูของสามีแล่นหายลับตาของหญิงสาวไป แล้วทว่าหญิงสาวกลับยังยืนมองชายหนุ่มอยู่ตรงหน้าคฤหาสน์
มอนอฟอยด์
นรีกุลหมุนตัวกลับไปยังด้านหน้าคฤหาสน์ สายลมเย็นพัดกรีดผิวเนื้อของหญิงสาวจะต้องยกมือขึ้นมาลูบขน แขนยังไม่ทันที่หญิงสาวจะได้ตั้งตัว
สายตาของเธอเห็นเงาสีดำของใครบางคน ตัดผ่านหน้าเธอไปราวกับว่าเงาดำของปริศนานั้นยังคงวนเวียนอยู่ข้างตัวของเธอ
ห้างสรรพสินค้าใกล้คฤหาสน์
บรรยากาศ
