JESSA
“Mom,” umiiyak ako sa puntod ng aking ina. “Nakita ko na siya,” nakangiti ako ngunit patuloy na lumuluha.
Hinahaplos-haplos ko ang larawan ng aking ina na nakapatong sa puntod nito habang umiiyak.
Muli ko na naman naalala ang nakaraan bago nalagutan ng hininga ang aking mommy.
Namatay siya sa sakit na cancer, ginawa ni daddy ang lahat ng paraan para gumaling siya pero kahit milyon na ang nagastos noon ay hindi talaga gumaling si mommy. Hanggang sa dumating ang araw na kahit hirap siyang magsalita ay nagawa pa niyang mamaalam sa akin.
“Anak,” sabi niya. Meron siyang tinuturo.
“Mommy, ‘wag ka na magsalita, mas lalo kang mahihirapan pag pinilit mo pang magsalita…” umiiyak ako dahil sa awa sa kalagayan ng aking ina.
“Ku-kunin mo a-ang bag ko,” hirap niyang sabi sa mahinang b
