ไฟนอลโวยกลับมา พ่อคนสายเปย์อย่างมันประเคนให้เมียจนจะเหลือแต่ตัวอยู่แล้วครับ ตั้งแต่มีมัน แค่เอ่ยว่าอยากได้อะไรจะแพงแค่ไหนมันก็หามาให้ แทบไม่ต้องใช้ตังค์พ่อแม่ตัวเองเลยด้วยซ้ำ แค่ของมันที่โอนใส่บัญชีให้ผมทุกเดือนก็เจ็ดหลักใช้ไม่หมดอยู่แล้ว
"บ้า.. นั่นมันคนละฟิลกันนี่น่า กูก็อยากได้โมโมนต์หวานๆอย่างคนอื่นเขามั่งนี่หว่า"
ผมตอบอ้อมแอ้มส่งยิ้มแห้งๆให้ไอ้ไฟนอล ก็อย่างเช่นดอกไม้ ช็อกโกเลต หรืออะไรกุ๊กกิ๊กอย่างคนอื่นเขาบ้างแต่มันก็ไม่เคยมีเซอร์ไพร์สอะไรแบบนั้นเลย
"อยากได้อะไร หรือว่าอยากจะไปไหนก็บอกเดี๋ยวกูให้เลขาจัดให้" ไฟนอลถามขึ้นเสียงเรียบ ผมก็เลยถอนหายใจออกมาเบาๆ ถ้าจะถามกันตรงๆขนาดนี้ไม่ต้องถามก็ได้ไหม
"กูไม่เอาอะไรแล้ว ดินเนอร์ใต้แสงเทียนกูก็ไม่อยากไป อยู่ที่บ้านนี่แหละ"
พูดจบคนที่อยากได้ของขวัญจากคนรักบ้างสักครั้งอย่างผมก็ดีดดิ้นจะลงจากตักหนีเข้าห้อง แต่พอมันเห็นว่าผมงอนตุ๊บป่อง ก็
