"ในโลกนี้มีเกาะอยู่มากมาย แต่สำหรับเราสองคน เกาะแห่งนี้จะเป็นที่ที่เก็บความทรงจำและความรักของเราเอาไว้ตลอดไป..."
เช้าวันเดินทาง – ความหวังและความกลัว
เช้าวันนั้นท้องฟ้าสีเทาอ่อน มีเมฆบาง ๆ ลอยคลอเคลียอยู่เหนือขอบฟ้า เสียงรถแท็กซี่ดังมาจากถนนหน้าบ้านของอัญ ช่วงเวลานี้เต็มไปด้วยความตื่นเต้นและความประหม่าในคราวเดียวกัน
นนท์ยืนถือกระเป๋าเดินทางสองใบ มือหนึ่งหอบสัมภาระ อีกมือหนึ่งจับไดอารี่ที่อัญฝากให้เขาถือด้วยความระมัดระวังเหมือนของล้ำค่า
“อัญแน่ใจนะว่าไหวจริง ๆ” นนท์ถามเสียงกังวล มองอัญที่กำลังสวมหมวกปีกกว้างเพื่อบังแดด
อัญหันมาส่งยิ้มบาง ๆ แต่แฝงด้วยแววตาที่เด็ดเดี่ยว
“เราไหว นนท์อย่ามองเราเหมือนคนป่วยตลอดสิ เราแค่อยากมีความทรงจำใหม่ ๆ กับนนท์ก่อนที่…”
ประโยคสุดท้ายเธอกลืนหายไปกับลมหายใจ
นนท์ไม่พูดต่อ เขาเพียงยื่นมือมาประคองไหล่เธออย่างอ่อนโยน
“โอเค ถ้าอย่างนั้นเราจะไปด้วยกัน — ไม่
