Sa kalagitnaan ng pag-iyak ko ay tuluyan nang nabuksan ng mga kaibigan ko ang pinto at nagsipasukan na sa kuwarto.
“Beshy…” may pag-aalangan na usal ni Halle at Bea na agad na naupo sa tabi ko, pero parang hindi na alam kung paano ako dadamayan.
Agad namang lumuhod si Austin sa harap ko at sinilip ang mukha ko, nang makita akong luhaan ay isang malalim na buntong hininga ang pinakawalan nito at hinawakan na ang mukha ko. “Hush now. Hindi solusyon sa lahat ng problema ang pag-iyak, so please stop crying. Mawawala rin ang video na 'yun, I promise, gagawa ako ng paraan para mawala 'yun at mapalabas na edited lang,” pagpapatahan nito at marahan na pinunasan ang luha sa pisngi ko
“Aus, 'di ba magpinsan kayo ni Cullen? Puwede mo ba siyang tawagan at sabihin na gusto kong makipagkita sa kaibig
