พี่สาวครับ รับผิดชอบผมด้วย

ตอนที่ 7 ของเล่นที่มีชีวิต

รสจูบของไมล์สไม่ใช่การโลมเล้าแบบหนุ่มเจ้าสำราญ แต่มันคือการ "บดขยี้" ราวกับสัตว์ป่าที่หิวกระหาย ลิ้นหนาสากสอดแทรกเข้ามาตักตวงความหวานในโพรงปากของพิมพายน์อย่างตะกละตะกลาม ไม่มีลีลาชั้นเชิง มีแต่ความดิบเถื่อนที่พยายามจะกลืนกินเธอเข้าไปทั้งตัว

พิมพายน์ที่สติพร่าเลือนจากฤทธิ์เบียร์ทำได้เพียงเผยอปากรับสัมผัส มือเล็กกำเสื้อยืดของเขาแน่น จูบตอบอย่างเก้ๆ กังๆ แต่กลับเต็มไปด้วยอารมณ์ที่ถูกปลุกเร้า

“อื้อ...” เสียงครางหวานหลุดลอดออกมาเมื่อมือหนาเริ่มไม่อยู่นิ่ง เขาพยายามจะปลดตะขอเสื้อในของเธอ แต่ด้วยความมือใหม่และความใจร้อนทำให้มันไม่ได้ปลดออกง่ายๆ แคว่ก! ไมล์สกระชากมันจนตะขอหลุด (หรือเกือบขาด) ด้วยความหงุดหงิดตัวเอง ก่อนจะเหวี่ยงทิ้งไปในความมืด ตามด้วยการกระชากกางเกงขาสั้นและแพนตี้ตัวจิ๋วของเธอออกอย่างรวดเร็วราวกับคนคลั่ง

เขาดันร่างเปลือยเปล่าของเธอให้นอนราบลงกับเตียงนุ่ม แสงไฟสลัวสาดส่องให้เห็นเรือนร่างขาวผ่องที่แดงระเรื่อ ไมล์สไม่รีบร้อนสอดใส่ เขาคุกเข่าลงระหว่างขาเรียว จับขาเธอแยกออกกว้างเป็นรูปตัวเอ็ม นัยน์ตาคมกวาดมองใจกลางความสาวของเธอราวกับกำลังเทิดทูนบูชา

“ผมจะบริการให้พี่นะครับ... นายหญิงของผม”

เขาก้มลงซุกไซ้ใบหน้าเข้าหาจุดอ่อนไหว ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดทำเอาพิมพายน์สะดุ้งเฮือก “อ๊ะ! ไมล์ส... อย่า...”

ลิ้นร้อนชื้นตวัดเลียร่องสวาทสีสดจากล่างขึ้นบน ลากผ่านรอยแยกฉ่ำน้ำขึ้นไปบดขยี้ที่ปุ่มกระสันอย่างเน้นๆ เขาไม่ได้ทำด้วยเทคนิคแพรวพราว แต่ทำด้วยความ "หมกมุ่น" ที่อยากจะชิมทุกรสชาติของเธอ

จ๊วบ! จ๊วบ! “อ๊าาา! ไมล์ส อ๊างงง” พิมพายน์จิกผ้าปูที่นอนแน่น แอ่นสะโพกรับสัมผัส ลิ้นของเขาพลิ้วไหวรัวเร็ว ทั้งดูด ทั้งดุน จนเธอตัวสั่นระริก

“หวาน... พี่โคตรหวานเลย” เขาเงยหน้าขึ้นมาพึมพำ คราบน้ำรักเปรอะเปื้อนมุมปากดูเซ็กซี่และอันตราย ไมล์สลุกขึ้นปลดเปลื้องเสื้อผ้าตัวเองออกอย่างทุลักทุเล เผยให้เห็นท่อนเอ็นขนาดมหึมาที่แข็งขึงจนเส้นเลือดปูดโปน ส่วนหัวบานหยักแดงก่ำพร้อมรบเต็มที่

พิมพายน์มองความใหญ่โตนั้นด้วยความหวาดเสียว... ภาพความเจ็บปวดในคืนแรกย้อนกลับมา “ไมล์ส... มันใหญ่... พี่กลัว”

“ไม่ต้องกลัวครับ... ผมจะค่อยๆ เข้า” เขาจับข้อเท้าเธอยกขึ้นพาดบ่า แล้วกดส่วนหัวหยักเข้าไปที่ปากทางรัก

สวบ! “อึก!” พิมพายน์ตาเหลือก นิ่วหน้าด้วยความจุกทันทีที่ส่วนหัวผ่านพ้นเข้าไป มันทั้งใหญ่และยาวจนเธอรู้สึกเหมือนร่างกายจะฉีกออกจากกันอีกครั้ง “แน่นชิบหาย... พี่ผ่อนคลายหน่อย... อย่าเกร็ง”

ไมล์สกัดฟันกรอด เหงื่อกาฬแตกพลั่ก เขาเองก็เจ็บเพราะความคับแคบที่บีบรัดแน่นหนึบ แต่ความเสียวซ่านมันมีมากกว่า เขาค่อยๆ ดันสะโพกสอบเข้าไปช้าๆ เน้นๆ จนสุดลำ ปึก! หน้าท้องแกร่งชนเข้ากับเนินเนื้อสาว ส่วนปลายยอดกระแทกเข้ากับปากมดลูกของเธออย่างจัง

“อ๊าาา! จุก! ไมล์ส... มันจุก!” “จุกเหรอครับ... แสดงว่าถึงใจ” ไมล์สแช่ค้างไว้ บดคลึงส่วนปลายกับจุดลึกสุดเพื่อให้เธอคุ้นชินกับขนาดของเขา ก่อนจะเริ่มขยับเอว...

ตับ! ตับ! ตับ! จากจังหวะเนิบนาบเริ่มเปลี่ยนเป็นรัวเร็วตามสัญชาตญาณดิบ เสียงเนื้อกระทบกันดังสนั่นห้อง “แน่นมาก... พี่ตอดผมแรงไปแล้ว... ซี๊ดดด” ไมล์สครางต่ำ เขาเริ่มรู้สึกว่าจะทนไม่ไหวอีกแล้ว (เพราะเป็นมือใหม่ที่ไวต่อสัมผัส)

เขาหยุดขยับกะทันหัน แล้วจับเธอลุกขึ้นนั่ง “ตาพี่แล้ว...” เขาผลักให้นอนราบ แล้วจับเอวพิมพายน์พลิกขึ้นมาอยู่ด้านบน ให้เธอนั่งคร่อมทับตักเขาไว้ “ขย่มให้ผมดูหน่อย... ใช้ผมสิครับ”

พิมพายน์ใจเต้นแรง เธอมองหน้าหล่อเหลาที่เต็มไปด้วยอารมณ์ดิบเถื่อน ก่อนจะค่อยๆ กดสะโพกลงไปกลืนกินแท่งร้อนผ่าวที่ตั้งตระหง่านอยู่ “อื้มมม...” เธอครางต่ำเมื่อความใหญ่โตครูดผ่านผนังเนื้อนุ่มเข้าไปจนสุดลำ ท่านี้มันลึกกว่าเดิมมาก เธอเริ่มขยับสะโพกขึ้นลง ควบขี่เขาตามสัญชาตญาณ

“อ๊า! ไมล์ส ลึก! มันโดน... อื้อ! ตรงนั้น!” “ดีมั้ยครับ? เอาให้ลืมมันเลยนะ... ลืมไอ้ภีมไปเลย!” ชื่อแฟนเก่าที่หลุดออกมาเหมือนราดน้ำมันลงกองไฟ พิมพายน์กระแทกสวนลงมาอย่างแรงเพื่อระบายความแค้น

“อ๊าาา! จะเสร็จไมล์ส! จะเสร็จ!” “พร้อมกันครับ! แตกใส่ผมเลย!”

ไมล์สสวนสะโพกขึ้นไปรับจังหวะกดของเธอสามสี่ครั้งติดกัน ร่างบางเกร็งกระตุกอย่างรุนแรง ช่องทางรักบีบรัดตัวตนเขาแน่นจนปวดหนึบ “ซี๊ดดดด! แตกแล้ว!”

เขาคำรามลั่น ปลดปล่อยลาวาอุ่นจัดพุ่งฉีดเข้าไปในกายเธอจนล้นทะลัก... อีกครั้งที่เขาจงใจปล่อยข้างใน พิมพายน์ฟุบหน้าลงกับซอกคอเขา หอบหายใจอย่างหมดแรง

ไมล์สกอดเธอไว้แน่น จูบขมับชื้นเหงื่ออย่างหวงแหน “เก่งมากครับ...” เขากระซิบเสียงนุ่ม “ของเล่นชิ้นนี้... บริการถูกใจพี่ไหมครับ?”

พิมพายน์พยักหน้าเบาๆ ทั้งที่ตาปรือปรอย ซุกหน้าหาไออุ่นจากเขาแล้วหลับไป... โดยไม่รู้เลยว่า พันธนาการ ที่เขามัดไว้ มันแน่นหนาขึ้นอีกทบหนึ่งแล้ว