ไมลส์วางร่างบางลงบนเตียงคนไข้สีขาวสะอาดตา เขาแทรกกายเข้าไปตรงกลางระหว่างขาเรียวอย่างรวดเร็วเพื่อกันไม่ให้เธอ
หุบหนี “อื้อ ไมลส์ อย่า ที่นี่มันห้องพยาบาลนะ เดี๋ยวอาจารย์มา” พิมพายน์หน้าแดงก่ำ หัวใจเต้นโครมครามด้วยความตื่นเต้นปนหวาดเสียว มือเล็กพยายามดันไหล่เขาออก
“อาจารย์ไปประชุมครับ ผมเช็กตารางมาแล้ว” เขาโกหกหน้าตายด้วยน้ำเสียงหนักแน่น ทั้งที่ไม่ได้เช็กอะไรเลยสักนิด ก่อนจะก้มหน้าลงซุกไซ้ซอกคอขาว “ตัวพี่หอมจัง หอมจนผมลืมเจ็บแผลไปเลย”
มือหนาเกี่ยวขอบชั้นในตัวจิ๋วรั้งลงไปกองที่ปลายเท้า เผยให้เห็นความเป็นสาวที่ชื้นแฉะจากการเล้าโลมเมื่อครู่ ไมลส์ไม่รอช้า รูดซิปกางเกงลง ควักท่อนเอ็นที่แข็งขึงจนปวดหนึบออกมา ความใหญ่โตของมันผงาดง้ำค้ำโลกจนน่ากลัว
“ด... เดี๋ยว! ไมลส์! ถุงยาง! ใส่ถุงยางก่อน!” พิมพายน์ยันหน้าท้องเขาไว้สุดแรง สติเรื่องความปลอดภัยแล่นเข้ามาทันที “เมื่อคืนนายก็ปล่อยข้างในไปแล้วนะ คร
