เช้าวันจันทร์เวียนมาถึงอีกครั้ง แสงแดดอ่อน ๆ ยามเช้าลอดผ่านผ้าม่านเข้ามาตกกระทบเตียงนอน แต่ความรู้สึกของพิมพายน์
ในเช้านี้กลับต่างไปจากเดิม ความว่างเปล่าและเจ็บปวดจากการถูกนอกใจที่เคยกัดกินหัวใจเธอเมื่อไม่กี่วันก่อน ถูกแทนที่ด้วยความทรงจำอันเร่าร้อน วาบหวาม และสัมผัสที่ยังคงติดตรึงไปทั่วสรรพางค์กาย
มือบางยกขึ้นแตะที่ลำคอระหงโดยอัตโนมัติ... ปลายนิ้วสัมผัสกับความเย็นเยียบของ จี้รูปหัวใจ ที่ส่องประกายวาววับ เธอยังใส่มันอยู่... ไม่รู้ว่าเป็นเพราะดีไซน์ที่เรียบหรูถูกใจ หรือเพราะคำพูดของคนให้ที่บอกว่าเธอเป็นคนสำคัญ กันแน่
“บ้าจริง... เลิกคิดถึงเด็กนั่นได้แล้วพายน์” หญิงสาวสะบัดศีรษะเบา ๆ ไล่ความคิดฟุ้งซ่าน ก่อนจะรีบจัดการธุระส่วนตัวและคว้ากระเป๋าเดินลงจากคอนโดมิเนียมเพื่อไปเรียนตามปกติ
ทว่า... ทันทีที่ประตูลิฟต์เปิดออกที่ชั้นล่าง ฝีเท้าของเธอก็ต้องชะงักกึก
ตรงหน้าล็อบบีคอนโดมิเนียม ร่างสูงโ
