Chapter 38
Pumasok pa rin ako sa trabaho ko kahit pa madalas na ang mga nararamdaman ko na kakaiba sa sarili ko. Kailangan kong halong magsumikap at magpursige dahil wala naman akong ibang aasahan kung hindi ang sarili ko. Ayoko na maging pabigat sa mga kapatid ko lalong-lalo na kay Liezel na ngayon ay kasisimula lang sa trabaho niya. As much as possible ay gusto ko na maging normal pa rin ang takbo ng buhay ko kahit pa nga buntis ako. Wala akong sinisisi sa nangyari sa akin ngayon at dapat kong gawin ay mas magsumikap dahil ngayon ay hindi lang mga kapatid ko ang responsibilidad ko kung hindi pati itong sanggol na dinadala ko sa sinapupunan ko. Kaya kahit na nagigising ako sa umaga na masakit ang ulo, nahihilo at nagsusuka ay pinipilit ko pa rin na pumasok. Papasok ako hanggang sa kaya
